01-11-14

Hoe verwarm je

hoe verwarm je het missen
op deze eerste novemberdag
als je nu eens linten van waar ben je nu
kon weven tot op dat ene plekje je weet niet waar
of een touwladder van gevoelens knopen
en hoopvol klimmen voorbij het wolkendeken
of misschien kom je wel een bootsman tegen
neemt hij je voor heel even mee naar daar

ook al is het een warme herfstdag
je huivert stille woorden die het ook niet weten
tot je bijna struikelt
en een glimlach vol verlangen naar je kijkt
je raapt haar op
en in de vonken van haar ogen pluk je herinneringen
die als een tedere sjaal je gemoedsrust strelen 

            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

30-10-14

In de stilte

in de stilte van de vroege ochtend
spinnen de laatste oktoberdagen
hun allermooiste kleed
voor de kleerkast  van verlangen
kiezen ze verrukkelijke warme tinten 
het grauwe van de herfst mag nog even wachten
vandaag kleuren ze het liefst helder blauw
 
             © Merel

08:20 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

28-10-14

Ze kleurt

ze kleurt herfst met zomertinten
die als lichtparels het bos verwarmen
haar voetstap ritselt mooie dromen
die het bladgoud bekoren
op het bankje van de muze
verleidt een winddicht haar zinnen
en in het groen hart van het mos
knuffelen de laatste oktober dagen haar gemoed
 
                ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

26-10-14

Ze slentert

ze slentert dromend door het bos
waar de muze op haar wacht

de laatste letters aan de takken
kijken hoopvol naar de dichter
nog even schommelen ze in haar buikgevoel
straks kneedt ze woordjes
die verstrengelen met haar dichterlijke zinnen 

             ©  Merel

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

24-10-14

Heel stilletjes

heel stilletjes
verwarm ik voor jou het ontwaken 
je mag nog even slapen
straks zoen ik je wel wakker 
met het spinsel 
van het pas gesponnen licht 
de geur van de vroege ochtend
wikkel ik in de glimlach
van een goede morgen  
en als je dan je ogen opent
neem ik je in mijn armen 
en luister je vertederend 
naar het geklots van mijn liefdesstroom 
dat als golf van verlangen 
aanspoelt aan de oever je nieuwe dag
 
               ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

22-10-14

Ze vraagt zich af

ze vraagt zich af 
of bladeren 
soms ook naar boven dansen
 
de geur van herfst verstuiven 
in hun witte wolken watten huisjes 
of nerven weemoed krassen  
voor hen die niet meer zijn 
 
           ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (35) |  Facebook |

20-10-14

Een zondag

een herfst zomer zondag 
jij en ik op het paadje van de stilte 
rondom ons water 
en in de weerspiegeling
de glimlach van hemelsblauwe slierten 
 
een hand in hand gefluister
om de stilte niet te storen 
en in woorden niet gezegd 
zweven vonken van gelukkig zijn 
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (33) |  Facebook |

18-10-14

Ik schrijf

ik schrijf tederheid 
in de uitstraling van je zijn 
laat het golven in de golf die we golven 
als een streling van ik zie je graag 
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

16-10-14

herfstsprookje

zal ik een herfstsprookje voor je schrijven
gekneed met beelden uit je beeldenboek
kom we mijmeren ons knusjes in het grote bos
kijk zie je hoe dat ene elfje danst 
met de kabouter met zijn rode muts
straks maakt ze haar bedje klaar
zoekt ze de mooiste bladeren uit
gisteren wapperden ze nog aan de takken
nu verwarmen ze haar in de koude nacht
van de boomschors plukt ze wat mos
ze schudt het als een hoofdkussen op
nu nog wachten op de maan
die lieve woordjes voor haar fluistert 
en samen met de sterren
in de donkere nacht dicht bij haar blijft
 
             ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

14-10-14

Er kraakt herfst

er kraakt herfst in mijn voetstap
en in mijn verwondering blijf ik staan
met mijn blik dichtbij dat ene blad
 
het lukte niet meer weet ze me te vertellen
ik dacht me nog vast te grijpen aan de tak
maar de wind was sterker dan ik het verwacht
ik dwarrelde langzaam naar omlaag
 
dat zweven als een licht gewicht zo mooi kan zijn
vallen helemaal geen pijn doet
neen dat had ik niet verwacht
nu lig ik hier te dromen tussen andere bladeren
en kijk ik kleur nog steeds warme tinten 
 
ik luister nog even naar het geritsel van haar verhaal
zwaai een misschien tot ziens
en dicht een horizon in oktober zinnen
 
             ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

12-10-14

Ik wil

ik wil een huiddicht voor je schrijven
eentje uit de bundel van al die jaren van ons samenzijn
met tedere letters die onze zinnen verwarmen
 
               ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

10-10-14

Als de avond

als de avond je zinnestreelt
zal ik fluister lieve tonen
voor je spelen
op onze harp van stil geluk
 
we wentelen ons
in draadjes van verbondenheid
spinnen het ritme van ons samenzijn
in de golfslag van het leven dat jij en ik omarmen
 
           © Merel

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

08-10-14

Dat ene blad

ze wil warme kleuren blozen
pronken aan de tak van haar levensboom
uitbundig wuiven naar een vroege wandelaar
 
ze is nog lang niet moe
houdt niet  van dwarrelen in de wind
en vallen op de harde werkelijkheid
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

06-10-14

fluisterwoordjes

wat fluisterwoordjes delen
samen zinnen omarmen
die wij alleen aanvoelen
en als we al eens verdwalen
dansen we met het weten
dat we samen sterk zijn
en vertrouwen in elkaar
 
       ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

04-10-14

Hoe

Vrijdag werd onze jongste 26 .... deze woordjes schreef ik enkele jaren geleden
 
hoe mijn hand zacht  strelend
mijn buik vertederend aanraakte
er nog geen welving was
ik toch met zekerheid wist
dat er leven in me groeide
 
hoe het moederlijke me verwarmde
ik mijmerend verlangde
uitkeek naar de dag
dat het kleine wonder
luidkeels van zich liet horen
 
hoe mijn blik zijn eerste trekken zag
ik liefkozend zijn lichaam verkende
mijn armen als een veilig onderkomen
zorgden voor geborgenheid
nu hij niet meer in mijn lichaam woonde
 
het lijkt alsof het pas gisteren was
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

02-10-14

Met kleine beetjes

met kleine beetjes laat ik je los
ik blijf niet altijd naast je lopen
maar ik kneed wel een dichtbij plekje
met de geur van ik ben er voor jou

en zo nu en dan
als de storm in je hoofd huilt
of je struikelt over een dwarsligger
wieg ik je in mijn huisje van geborgen zijn

          © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

30-09-14

Nog even

nog even kijkt hij naar het jongetje
draait zich dan om
en stapt uit het sprookjesboek
dat laatste blad kleurt veel te helder
zo pijnlijk voor zijn doffe kijkers
 
hij is het kind dat in de lente van zijn dagen
plots de herfst in zijn ogen tegenkomt
gelukkig weet hij uit het diepe dal te klauteren
vindt zijn weg wel tussen doornen die soms pijnlijk steken
en als zijn moeder het al eens moeilijk heeft
kneedt ze woorden tot een bron van sterke zinnen
ze blijft rotsvast geloven in haar zoon
en schrijft met een warme gloed hoe dapper hij wel is
 
                        © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

28-09-14

Er was eens

wat als ik er was eens schreef
de mooiste horizon voor jou liet groeien
tussen de letters van een sprookjesboek
het wazige verstrengelde met het hemelsblauwe
en uit een mist van nevelvlagen
kwam een jongetje je tegemoet
met in zijn handen de helderste kijkers
hij fluisterde hoe jij ze ooit was kwijt gespeeld
en nu gevonden had
tussen de hoopvolle sprieten van een nieuwe dag
hij wuifde naar je toverfee
en jij zo ongeduldig als je was
huppelde uitgelaten naar het laatste blad
en ja daar stond het zwart op wit
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

26-09-14

Je neemt me mee

je neemt me mee naar de schommel van zo lang geleden
we kijken naar het kind zo vrolijk op een regenboog van kleuren
ik sta naast je
zaai voor jou licht gevende dromen
voor later zeg ik ....

het beeld huilt misttranen
en het kind zo wazig
zwaait nog even naar hoe het ooit was

je wijst naar de horizon
voor jou zo benauwend dichtbij
voor mij een blik vol heldere tinten

            ©  Merel

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

24-09-14

Als ik

als ik je kijkers was
verbrijzelde ik je doffe glans
kleurde ik vage tinten in een helder licht
verrijkte ik je horizon
met beelden zo lang niet meer gezien
 
ik zou een lichtbundel voor je willen zijn
je zenuwbanen verrijken
je oude ogen weer in hun kassen plaatsen
en de foute genen voorgoed vertrappelen
 
           © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

22-09-14

Of je mag missen

of je mag missen
of je mag huilen
 
ja fluistert het verbonden zijn
en de liefde voor hij die niet meer is
komt rustgevend naast je in de zetel zitten
wandelt gemoedelijk in je gedachtegang
ik ben nooit ver weg
stroomt doorheen je zijn
zolang jij onze herinneringen plukt
en ze verwarmt in je onderweg
 
je huivert even
dicht zachte woorden
die zweven met ik zie je graag
als voedsel voor die ene ster
 
          ©   Merel

Voor Hilly

http://www.hillysgedichten.blogspot.be/

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (34) |  Facebook |

20-09-14

Jij

jij met je niet weten in je hoofd dat al eens overloopt
waar vragen soms kronkelen en botsen met geen duidelijkheid
 
wij die zo graag de antwoorden voor je op willen rapen
zoeken de juiste tint om wrange woorden heel zachtjes te kleuren 
 
we laten  ze nog even liggen je weet maar nooit
misschien is er buiten ons nog iemand die in je gelooft
 
             ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

18-09-14

Nevelsluiers

je kan er niet omheen
het strand gewikkeld in nevelsluiers
je hoort alleen het ruisen van de zee
als een melodie ver weg van jou
alsof ze je geen blik wil gunnen 
 
tot een mistvrouw stilaan haar sluiers voor je opent
de vloedlijn verleidelijke blikken naar je werpt
en waterdruppels met vrolijke sprongen je omarmen
 
             ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

16-09-14

Ze kuiert

ze kuiert in de vroege ochtend
spiegelbeeldt haar voetstap in het water
met diepe teugen ademt ze levensvreugde
lieft de liefde voor de zee blik minnend
met zachte vleugels ontwaakt de zon
als muze voedsel voor die ene vrouw
 
              © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

14-09-14

Een meeuw

een meeuw slagvleugelt het weerzien in zijn vlucht
nu de geur van de branding haar omarmt
ze verzamelt het in poëzie nog nooit geschreven
korrelt zand doorheen haar letters
en oogst het rustgevende in haar woorden
 
         ©  Merel

06:01 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

12-09-14

In mijn verbeelding

in mijn verbeelding zie ik de zee
ze maakt een afspraak met haar mooiste golven
waterdruppels  parelen van verlangen
en dansen als een ballerina met het licht van de zon
 
           © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

10-09-14

Tussen nevelslierten

tussen nevelslierten nog half slapend
maakt ze een afspraak met de stilte
straks geeuwen ze hun laatste moeheid weg
en wordt een fluister dicht geboren

         © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

08-09-14

Voorzichtig

voorzichtig wikkelen we ons tussen de regeltjes
van nog lang niet uitgeblust 
morgen zomeren we wel verder
als het licht met onze zinnen speelt 
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

06-09-14

Broer

er is mijn voetstap die even halt houdt
achterom kijkt
 
zich afvraagt
waarom de takken van je levensboom
niet wat langer mochten bloeien
 
ik wieg de zus in mij
schik ik mis je in een vaas van nooit vergeten
 

buiten zingt een merel haar stil verdriet

           © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

04-09-14

Je plukt

je plukt de voorbije septemberdagen
ze ogen mooi
in een vlecht van bijeen gesprokkelde mijmeringen
 
ze fluisteren schitterende beelden
hoe ze hand in hand verder gaan
en verstrengelen met de glimlach van de zon
 
         ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende