21-12-14

Wat

wat ga ik schrijven denk ik
en ik staar even naar het blanco blad
vind niet de juiste woorden 
om je te vertellen 
hoe blij ik ben dat ik je er zijt
er stroomt een warmte in mij
en ik schrijf alleen dat ene zinnetje

ik voel me zo gelukkig dat ik je moeder mag zijn

                    ©  Merel

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

19-12-14

Ik heb

Zo dolgelukkig omdat onze ver weg zoon vandaag landt en kerstmis samen met ons viert

 

ik heb je kamertje verwarmd
met al de liefde die we voor je voelen
er huppelen zelfs hittegolven
uitbundig in het rond
zo vol van vreugde
omdat je vanavond weer bij ons bent
 
je bed glundert uitnodigende blikken
vers gewassen lakens kijken naar je uit
je lievelingseten pruttelt zachtjes op het vuur
en je stoel mompelt eindelijk word ik weer bewoond
de deurmat oefent alvast vreugdekreten
voor als je straks binnenkomt
 
             © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

17-12-14

Nog heel even

ik zag je voor het laatst ergens midden augustus 
had het moeilijk om je weer los te laten 
ook al fonkelden je ogen gelukkig zijn
je werd weer mijn ver weg kind
toen je  vloog ver boven de wolken
 
met kerstmis ben ik er weer
las ik in je voetstap
die vrolijk met je mee huppelde
 
en nu ontsnapt een zucht van verlangen
het duurt niet lang meer
schommelt verrukkelijke tonen in mijn moederschoot
nog even dan zit je weer met ons aan de keukentafel
ademt je kamertje je adem
en ben ik weer je moeder van heel dicht bij
 
           ©  Merel

 

06:02 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

15-12-14

December zondag

het was een december zondag
onze vingers verstrengelden
in een terugblik van de afgelopen dagen
dat het fijn was las je in onze ogen
zelfs de regen kreeg het goed gevoel niet klein
en nu bij het ontwaken ademde de lucht
weer wat wolken met een streepje blauw
we slenterden nog even langs de stroom
lieten ons bekoren door vakmanhuisjes
bleven stilstaan bij wat klanken
raapten in onze onderweg stille nacht noten op
tot het tijd werd om naar huis te gaan
en zelfs dan nog verwende het landschap ons
met een schilderij van witte tinten
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

13-12-14

Wat woorden

ik kom wat woorden tegen
uitgeput liggen ze op de grond
ze zoeken naar een horizon
waar linten hoopvolle letters kleuren
en de wind met warme vlagen
de kilte in hun ziel verwarmt
 
ik ga naast hen zitten 
schommel hun weemoed in mijn schoot
vertel ze hoe ze best
de sporen van de lichtbundel volgen
het duurt niet lang meer
dan vallen zinnen uit de lucht
als voedsel voor hun levensweg
 
         © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

11-12-14

Als

als je nacht donkert
en bang zijn
als een wurggreep je omarmt
als je hoofd harde slagen bonkt
zweetdruppels
je kussen kletsnat maken
als je woelt en woelt
onrust je slaap verstoort
dan mag je in mijn armen schuilen
streel ik zachtjes je zinnen
en fluister heel stilletjes lieve woordjes
 
          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

09-12-14

Ik golf

ik golf voor jou een zee
waar het duinenkind op je wacht
ze strooit een glimlach voor je voeten
 
met wat gespetter van goed gevoel
dansen druppels een vreugdesprong
in haar ogen glinstert het verlangen
om het met jou te delen
 
in de lokroep van de meeuw 
hoor je een melodie zo mooi
kom wees nog eens dat kleine meisje
het duinenkind zal het je wel leren
 

            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

07-12-14

Kom

kom zeg ik
en ik neem je mee
naar het kloppend hart van onze liefde
 
hand in hand
wikkelen we ons in pas geplukte verzen
en vlinderen een intiem gedicht
 
         © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

05-12-14

Auti woorden

Omdat autisme soms zo moeilijk te begrijpen is :

er is geen plaats meer in mijn hoofdje
alles wat ik hoor en zie
draait als een mallemolen in mijn brein
het voelt als zitten in een rollercoaster
tot ik niet meer kan
ik zou wel willen schreeuwen
gaatjes prikken zodat alles kan ontsnappen
al die geluiden die roezemoezen
als bijen in mijn oren zoemen

zo veel grijze wolken om me heen
ik wil alleen maar wit of zwart
stop met dat misschien
straks of morgen we zullen wel zien
want neen daar kan ik echt niet tegen
je zei toch dat we naar de speeltuin gingen
waarom wil de auto dan nu niet starten
en nu weer al die mensen die wartaal praten
ik snap echt niet wat ze zeggen


soms ben ik druk en dan weer stil
verberg ik me niet begrijpend in mijn eigen wereldje

          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

03-12-14

In de stroom

in de stroom van onze liefde
drijven jij en ik
als een golf van liefkozen
naar de oever van tederheid
 
          © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

01-12-14

Het wordt koud

het wordt koud zeg je 
je steekt je handen in mijn zakken 
ik verwarm je adem met mijn adem 
en in mijn ogen schijnt het vuur
dat ik alleen voor jou laat knetteren
 
              © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

29-11-14

Ik wikkel

vandaag is het 23 jaar geleden dat mijn moeder stierf
 
ik wikkel stille woorden
in een boeketje
van ik mis je zo
zou het je zo graag willen geven
alleen ik weet niet waar je bent
 
         © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

27-11-14

Je zei regen

je zei regen
en ik opende mijn regenscherm
samen zongen we een vrolijk deuntje
we liepen langsheen de plassen
zo gezellig op het ritme van gedruppel
dicht heel dicht bij elkaar
zo werden we niet nat
 
       © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

25-11-14

Je zei lach

je zei lach
en uit de echo van een stem
galmde de schaterlach van een meisje
ze danste op een regenboog van zuivere tonen
gleed naar beneden in een bundel licht
bijeen gesprokkeld in het zinnebeeld van haar droom
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

23-11-14

Je zei

je zei zee
en ik korrelde voor jou wat zand
in de branding van ons gedicht
alleen jij en ik
en het gemijmer van de dichter
op een boogscheut van december
het was niet koud
en een meeuw strooide 
wat lente zinnen op het strand
 
         © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

21-11-14

Als je

als je vannacht droomt
maak dan wat plaats voor mij
ik nestel me in dat
wat jij alleen kunt zien
verwarm je droom
met stille vonken
die knetteren
op het ritme van je goed gevoel
en als je dan wakker wordt
fluister ik voor jou een goede morgen
of je goed geslapen hebt
vraag ik met een guitige lach
en in je ogen fonkelt
een flard van hoe het was
 
          ©  Merel

06:03 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

19-11-14

Ze houdt niet

ze houdt niet van grijze wolken
die somber geen kleur bekennen
in de herfstdagen van november
staat voor haar kast van vrolijke tinten
kiest voor een rokje dat blozend fluistert
komaan ik ga er voor
ik laat de dagen blozen
met appelrode wangen
die vrolijk heldere tinten kleuren
en de weemoed in de ogen kijken 
verbrijzelen met een lach
die als een regenboog schittert
doorheen het grauwe van de dageraad
 
              ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (35) |  Facebook |

17-11-14

Hoe je

hoe je naar me kijkt
hoe mijn blik je verwarmt
hoe we fluisterlief
de nacht beminnen
onder het dekentje
van de bloemlezing
van onze liefde
 
      © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

15-11-14

Zal ik

zal ik wat zoenen voor je dichten
als rollen bollen over je lippen
zinnen strelend spinnen
op de regenboog van ik zie je graag
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

13-11-14

Met een stil gebaar

Voor mijn vader
 
met een stil gebaar
staan witte jassen je weer op te wachten
het kan je niet echt raken zeg je
toch ben je niet echt moe gestreden
en weet ik
dat het binnen in bij jou een beetje knaagt
 
het zal even duren maar het komt wel goed 
zingt een merel met zachte tonen 
en in de tuin van je herfstdagen 
wil ze hartverwarmend
haar mooiste klanken aan je geven
 
             ©  Merel

06:02 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

11-11-14

Hoe boeiend

hoe boeiend woorden kunnen zijn 
als ze verbroederen met kunst 
hoe hartverwarmend het schouderklopje
van zij die kwamen
 
 
het nooit vergeten wikkelt zich
in de ziel van het weekend 
nu zelfs kinderen in de tuin van klaproos dichten
de wonden van oorlog ontrafelen 
 
           © Merel

 

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

09-11-14

Bij het veld

Omdat Lies vroeg naar de woordjes die ik vrijdagavond tijdens de tentoonstelling voorlas

 

bij het veld van witte graven
treuren regendruppels hun verdriet
ze huilen weemoedige buien
voor hen die in de loopgraven beefden
en stierven ver weg van hun geliefden
 
in mijn voelen zie ik hen afscheid nemen
proef ik bittere tranen van zij die achterblijven
zwachtels kunnen de angst niet deppen
zelfs in hun slaap bonken schoten in hun hoofd
het gifgas dat als een onzichtbare moordenaar
de loopgraven binnensluipt laat reutels naar adem happen
 
de rivier met bloed doordrenkt
kijkt verbijsterd om zich heen
en een treurwilg van niet begrijpen
zoekt wanhopig naar het spoor van vrede
 
         ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

07-11-14

Vanavond

vanavond bewegen woorden
op de lippen van schrijvers
als warme klanken die zinnen weven
ze verbroederen met kunstenaars 
in de kapel van de oudste stad
 
zandzakjes wijzen je de weg
over het bruggetje door dat ene poortje
ach ja je vindt het wel
 
zij die beelden en verzen kneden
kruimelen voor jou een welkom
willen je verwennen op deze avond
waar kunst 14-18 herdenkt
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

05-11-14

Hoe ik

hoe ik steeds maar weer woordjes kneed
vraag je met stille stem
en in gedachten
pluk ik fluisterzinnen
die aan je lippen hangen
ik wikkel ze in een zucht
van stil verlangen
laat ze groeien
aan de takken van mijn muze boom
morgen zie ik wel wat ik er mee  doe
 
          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

03-11-14

Ik ben

ik ben niet echt dood
zolang jij er bent
weet ik dat je aan me denkt
en in je herinnering
leef ik verder
als balanceren op een koord
ver weg en toch dicht bij
 
         ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (37) |  Facebook |

01-11-14

Hoe verwarm je

hoe verwarm je het missen
op deze eerste novemberdag
als je nu eens linten van waar ben je nu
kon weven tot op dat ene plekje je weet niet waar
of een touwladder van gevoelens knopen
en hoopvol klimmen voorbij het wolkendeken
of misschien kom je wel een bootsman tegen
neemt hij je voor heel even mee naar daar

ook al is het een warme herfstdag
je huivert stille woorden die het ook niet weten
tot je bijna struikelt
en een glimlach vol verlangen naar je kijkt
je raapt haar op
en in de vonken van haar ogen pluk je herinneringen
die als een tedere sjaal je gemoedsrust strelen 

            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

30-10-14

In de stilte

in de stilte van de vroege ochtend
spinnen de laatste oktoberdagen
hun allermooiste kleed
voor de kleerkast  van verlangen
kiezen ze verrukkelijke warme tinten 
het grauwe van de herfst mag nog even wachten
vandaag kleuren ze het liefst helder blauw
 
             © Merel

08:20 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

28-10-14

Ze kleurt

ze kleurt herfst met zomertinten
die als lichtparels het bos verwarmen
haar voetstap ritselt mooie dromen
die het bladgoud bekoren
op het bankje van de muze
verleidt een winddicht haar zinnen
en in het groen hart van het mos
knuffelen de laatste oktober dagen haar gemoed
 
                ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

26-10-14

Ze slentert

ze slentert dromend door het bos
waar de muze op haar wacht

de laatste letters aan de takken
kijken hoopvol naar de dichter
nog even schommelen ze in haar buikgevoel
straks kneedt ze woordjes
die verstrengelen met haar dichterlijke zinnen 

             ©  Merel

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

24-10-14

Heel stilletjes

heel stilletjes
verwarm ik voor jou het ontwaken 
je mag nog even slapen
straks zoen ik je wel wakker 
met het spinsel 
van het pas gesponnen licht 
de geur van de vroege ochtend
wikkel ik in de glimlach
van een goede morgen  
en als je dan je ogen opent
neem ik je in mijn armen 
en luister je vertederend 
naar het geklots van mijn liefdesstroom 
dat als golf van verlangen 
aanspoelt aan de oever je nieuwe dag
 
               ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende