10-12-16

Wereldlichtjesdag

Zondag Wereldlichtjesdag.  Dan worden er wereldwijd lichtjes aangestoken voor overleden kinderen.
Genk doet dit jaar voor het eerst mee. Om 18 uur 30 worden namen afgeroepen en brandt er een lichtje voor ieder kind 
 
zo veel namen
zo veel kinderen groot en klein
gewikkeld in het missen van de pijn
 
op de schommel van de glimlach
het nooit vergeten
liefdeskinderen ooit geboren
nu een sterretje aan het firmament
 
zo veel lichtjes die branden
nu namen van kinderen
die zijn en niet meer zijn
in een wereld van je bent dicht bij mij
als warme vlammetjes fonkelen
een zachte troost voor de leegte
en het houden van dat nooit zal stoppen
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

08-12-16

2016

hij hijgt een beetje 
struikelt bijna
wankel op de been 
zoekt hij een bankje om uit te rusten 
ik kom naast hem zitten
zie hoe hij uitgeput een nieuwe adem vindt
 
ik moet nog even mee zegt hij
niet lang meer ik tel mijn laatste dagen
soms kan ik bijna niet meer
dan huiver ik even wat koude vlagen
gelukkig zijn er nu overal lichtjes
waar ik me aan verwarm
en zo kan ik weer even verder
het is mooi geweest
nog even dan mag ik rusten
in de herinnering van hoe het eens was
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

06-12-16

Laat me

laat me je naam verwarmen 
niets zeggen 
alleen een glimlach op je lippen kneden 
en bloswangen kleuren
die de stilte stillen
 
          © Merel

06:04 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

04-12-16

Droom

droom je droom
ik zal je dichten
op een regenboog van woorden
als een schommel waar verlangen
heen en weer beweegt met de grillen van de wind
je houdt je stevig vast
wil niet vallen en het mijmerbeeld verliezen
want wie weet misschien ooit op een dag ...

 

droom je droom
en als je toch struikelt
raap ik je op en pluk voor jou een nieuwe droom

 

        ©    Merel                     

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

02-12-16

December

Donderdagavond geschreven na een eerste somber grijze en koude decemberdag
 
 
december pas geboren kijkt vervelend in het rond
grijze spinsels kleuren de lucht
geen streepje hoop breekt door de wolken
de dag voetstapt weemoed
en een koude namiddag
verlangt naar het haardvuur
 
als straks de avond zijn donkere jas aantrekt
liggen er letters op de sterren
ze hullen zich in de stilte van het zijn
en wachten tot woorden
licht gevend weer zinnen bloemen
 
             ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

30-11-16

Rijmletters

er komen rijmletters tot bij mij
hun vingertoppen zijn verkleumd
zo kunnen we geen dichtzinnen schrijven
zelfs onze dromen hebben het koud
fluisteren ze met stille stem
 
ik neem ze mee
naar het haardvuur van mijn muze
zie hoe ze stilaan ontdooien
warme woorden mijmeren
en zinnen kneden in de zetel van gezellig samenzijn
 
              ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

28-11-16

Moederloos

in de nacht van 28 - 29 november 1991 sloot mijn moeder voor goed haar ogen
 
hoe toen zo lang geleden
de dood stilletjes de gang op wandelde
tot bij de laatste kamer 
aarzelend de deur opende
zag hoe tussen witte lakens
een moeder zo ontzettend moe niet meer kon
haar adem voelde dat ze de strijd verloor 
het is beter dat ik haar ogen sluit
ze heeft genoeg geleden
dacht de dood en knipte haar levensdraad door
 
het werd koud die nacht
mijn voelen huiverde stille woorden
toen ik moederloos de dood de kamer uitliet
 
          ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

26-11-16

Sprookje

als het avond wordt in het bos
je er in gelooft
heel stilletjes langs de paadjes wandelt
je mag het sprookje immers niet storen
kom je vast en zeker kaboutertjes tegen
ze zijn in hun nopjes
nu paddenstoelen huisjes zich vermenigvuldigen
zo blij dat ze kunnen schuilen nu het kouder wordt
zijn ze druk in de weer
poetsen hun huisje met kleine twijgjes
maken een bedje van bladeren
sturen een knipoog naar vuurvliegjes
die als zachte lichtjes hun kamertjes verwarmen
moe gewerkt wachten ze vol ongeduld
kijken met kloppend hartje uit het vensterraam
want als het echt donkert komen lieve elfjes
dansen onder het schijnsel van de maan

                ©  Merel                 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

24-11-16

Stil maar

stil maar
ik doe het licht wel voor je aan
zodat je ogen niet meer duisteren
en je horizon zich uitrekt
tot daar waar je hem niet aan kunt raken
je pupillen glunderen nieuwe beelden
nu de mist rondom je is opgelost
je ziet de wereld weer met andere ogen
en aan tafel vraag je niet meer waar staat de boter
ik heb geen angst meer als je moet oversteken
en jij vindt je weg ook zonder mij
 
stil maar .....
en ik schiet wakker uit mijn droom
besef dat alles is zoals het was
en huiver stille woorden
mijn kind ik wou dat ik je dit kon geven
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

22-11-16

Het kan gebeuren

het kan gebeuren
op een doodgewone novemberdag
het is stil
veel te stil denkt de wind
en hij kijkt vervelend om zich heen
zullen we roept hij
naar zijn windekinderen
zullen we eraan beginnen
samen een spelletje spelen
wie van ons het hardst kan blazen
en groot en klein blaast en blaast
tot een storm van zich laat horen
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

20-11-16

In een kring

Ik dacht er zijn woorden tot we die donderdagavond in het spetterslokaal samen met de ouders herinneringen deelden over hun zoon en de juiste woorden tot bij ons kwamen
 
in een kring  van samen zijn
zetten woorden voorzichtig de eerste stapjes
ze zijn ontredderd 
zacht drijvend in een tranendal
het missen streelt hun lippen
waarom probeert zich vast te klampen aan het begrijpen
tot plots een stille lach aanspoelt 
blikken die hoopvol kijken
zinnen die herinneringen delen
ouders op de schommel dat hun hart verwarmt
samen in een kring hun zoon herinneringen delen  
 
              ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

18-11-16

Ik vraag het

Een zoon ..... een spetter plus .... zo oud als onze jongste .... en plots zo heel onverwacht is hij er niet meer

 

ik vraag het aan mijn woorden
maar ook zij schudden vol ongeloof het hoofd
weten niet wat zeggen
hoe kneed je zachte zinnen die wat troost verwarmen
hoe verwoord je ik leef met je mee
als ouders hun kind verliezen
en niet weten hoe het nu verder moet
 
een jonge kerel in het volle van zijn leven
midden in een gesprek en plots niet meer
zijn woorden een stilleven voor altijd
 
ik struikel over mijn woordeloos zwijgen
wil zo graag woorden die wat steun geven verwoorden 
maar ik weet niet hoe het moet
 
           ©  Merel

 

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

16-11-16

Vroeg

het is nog vroeg
heel stilletjes komt ze naast je zitten
de stilte van de ochtend
ze zegt niets
opent traag de nieuwe dag
en dekt de tafel
met zachte woorden nog niet uitgesproken
 
           © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

14-11-16

Het miezert

na een somber grijze miezerige zondag
 
het miezert
en je schrijft vochtige herfstwoorden
geen flarden blauw
alleen maar grijze zinnen 
die langzaam bewegen in het wolkendek
vanavond steek je lichtjes aan
als een vlammetje van letterpoëzie
dat je zachtjes verwarmt
 
         ©   Merel

06:04 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

12-11-16

Papa

ik verwarm je in mijn zinnen
glimlach herinneringen
jij mijn grote vriend
ik je kleine meisje
 
ik wikkel het in een luchtbel
blaas het zachtjes naar omhoog
verbeeld me hoe jij het opent
en lachend aan mama laat zien
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

10-11-16

Stille woorden

Voor Myriam die vandaag afscheid neemt van haar vader juist 9 maanden nadat ze van haar moeder afscheid nam
 
het regent stille woorden
ze kijken verweesd om zich heen
lopen door een nevel van het voelt zo leeg
wikkelen zich in een sjaal van verdriet
en zoeken troost in warme zinnen
 
horen een stil gefluister
hij was een beetje moe
verlangde zo naar zijn maatje
want ook al was je er voor hem
alleen is maar alleen
 
je kijkt mijmerend naar boven
zouden ze nu samen naar je kijken
daar van op hun witte wolken watten huisje
ja daar wil je in geloven
en je wuift heel teder een het ga je goed
 
                 ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

08-11-16

Zacht

zacht heel zacht
leg ik woorden in je schoot
ik heb ze voor je geplukt
in de tuin van de regenboog
teder heel teder
wil ik ze voor je zinnen
als een bloemlezing intiem geschreven
in de voetstap van jij en ik
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

06-11-16

Een sprookje

ze zoekt een sprookje
liefst eentje met een vrolijk einde
dat de eerste voetstap mijmert
tussen de letters van er was eens
waar kaboutertjes nog leven
met grassprietjes stoeltjes vlechten
drinken van de regendruppels
hun honger stillen met rode bessen
en slapen in paddenstoelen huisjes
waar elfjes op blote voeten dansen
even rusten op het goud van pas gevallen bladeren 
vol spanning luisteren naar bomen
die geheimzinnige verhalen vertellen
waar takken kraken van ouderdom
griezelwoorden heen en weer waaien
en magische zinnen schrijven op smalle paadjes

 

              © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

04-11-16

Heel stilletjes

heel stilletjes leg ik woorden
op een pas gevallen herfstblad
ik zin me in haar warme kleuren
en lees in de nerven haar verhaal 
 
           © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

02-11-16

Broer

broer ik kwam even tot bij jou
daar waar je nu voor altijd rust
je zou vijftig worden afgelopen zomer
alleen het heeft niet mogen zijn
die stoute beestjes in je hoofd
ze waren zo veel sterker
en daarom broer kon je niet meer
en sloot je voor altijd je ogen
 
ik dichtte ooit voor jou 
dat witte wolken watten huisje
en ik beeld me in dat je nu
samen met onze ouders daar ergens woont 
en af en toe van daar boven heel even naar me wuift
 
                  © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

31-10-16

Woorden

er is iets met woorden
ik hoor ze schuifelen
kijk achterom
zie hoe ze klappertanden
aarzelen
niet goed weten of ze verder gaan
letters beven bleke wangen
in hun ogen lees ik bang
en het angstzweet
druppelt van hun hoofd
nu zinnen griezelen
in het avond donker
van die laatste oktober dag
 
         © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

29-10-16

Papa

bijna Allerheiligen
de eerste zonder jou
ik kom even  bij je langs
 
daar waar je nu voor altijd rust
mijmer ik terug
hoe jij en ik daar zoveel jaren stonden
je de laatste jaren mompelde
ja volgend jaar lig ik daar ook
hoe ik het al lachend weg fluisterde
zei je gaat nog jaren mee
maar diep in mij dat stemmetje
ja eens .... maar nu nog niet
 
nu sta ik hier bij jullie graf
je geliefde - mijn moeder
je hebt ze al die jaren zo vreselijk gemist
nu ben je dicht heel dicht bij haar
het doet pijn dat mag je weten
maar ergens vind ik troost
omdat de laatste maanden van je onderweg
je er heel stilletjes ergens wel naar verlangde
want ja voor jou was het genoeg geweest
 
               ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

27-10-16

Zon gefluister

het lukt me wel fluistert ze heel stilletjes
ik ben niet meer de zomerbruid
maar ook nu ik wat langer slaap
weet ik grijze wolken te verdrijven
en flirt ik lieflijk met nevelsluiers
want weet je er kleurt iets moois
dat ik zeker niet wil missen
de blaadjes aan de bomen
het langzaam naar beneden dwarrelen
het droom nu maar op de grond
zo kleurrijk in herfsttinten
ik glunder stralend van genot
en verwarm het in fluweel gemijmer
 
             © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

25-10-16

We oeveren ons

we oeveren ons aan de waterkant
luisteren naar het ritme van de stroom
ze kabbelt rustig verder
zoals het altijd is geweest
toch schuilt er weemoed in haar zinnen
waar ze nu is zal ze nooit meer zijn
ze riviert klotsend in haar onderweg
tot ze golft in die grote plas
wordt dit misschien haar thuis
 
           © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

23-10-16

Ze wandelt

ze wandelt met haar muze
hoort hem woorden fluisteren
bij iedere stap die ze zet
tussen de bladeren die gezellig kraken
neem me met je mee
in de zinnen die je schrijft
leest ze tussen de nerven
van het pas gevallen blad
ze wikkelt zich in een warm gevoel
straks als het donker wordt denkt ze 
dan herfst ik een dicht in het stille avonduur
 
             © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

21-10-16

Ver weg zoon

dat het went na al die jaren 
ver weg daar waar jij je toekomst bouwt
ja het zal wel zegt een stemmetje
maar af en toe zo nu en dan
komt het missen dicht bij mij 
een flard van moeilijk uit te leggen
en doet het weer een beetje pijn
 
          © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

19-10-16

Volle maan

dinsdagochtend bij het naar het werk rijden ....
 
je had niet meer de vuurgloed
van de late avonduren
alleen een zachte schijn
een witte tint tussen helder blauw
een stille groet
een knipoog in mijn onderweg
nog even zou je bij me blijven
en het leek alsof je zei
kijk nog maar even naar omhoog
want vanavond tussen sombere regenwolken
weet ik niet of ik tot bij je komen kan
 
                 ©  Merel
 
P.S. en dinsdagavond bij het naar huis rijden na een vergadering zag ik de maan in bijna vol ornaat ... had dus toch de strijd met de wolken gewonnen (heb mijn woordjes toch maar niet aangepast)

06:02 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

17-10-16

Noord en Zuid

Na een avond Noord en Zuid met Stef Bos en Buurman .... en ja het was genieten (zelfs even poëzie van o.a. Hugo Claus)
 
noord en zuid
twee muze vrienden
op de scene van hun kunnen
een tafeltje en twee stoelen
piano en gitaar
wat water om hun keel te blussen
woorden bijeen gesprokkeld
in het nachtelijk uur van onderweg
nu eens op de toonladder van hun stem
dan weer een zacht gefluister van weet je nog
even zelfs op de schommel van poëzie
want dichters en zangers
ze sterven alleen maar een heel klein beetje
 
               ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

15-10-16

Als

als een prima ballerina

dansen zweverige woorden

op een toonladder van klanken

nu zinnen hartverwarmend

de snaren bespelen 

van de lippen van de zanger

 

              © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

13-10-16

Regendruppels

regendruppels zolang gewiegd
op de schommel van de grote wolkenbuik
buien eindelijk naar omlaag
zo nieuwsgierig waar te landen
 
een roos
zo blij dat ze nog wat mag rozen
drinkt hongerig van het hemels nat
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende