22-01-17

Ijskristallen

er schaatsen ijskristallen in de nacht
gewikkeld in een jas van rijmletters
met woorden waarin geschreven staat
hoe adembenemend ze wel zijn
 
eens de dageraad ontwaakt
de zon haar vlechten openvouwt
zijn ze licht ontvankelijk
en schitteren ze hun mooiste zinnen
 
             © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

20-01-17

Voor Tine

ik heb wat zachte draadjes voor je geweven
ze verwarmd met een schouderklopje
als een troostend iets waarin je verdriet mag schuilen
ze zeggen niet echt veel
willen gewoon wat bij je zijn
je wiegen in het missen
en wat sterke woorden voor je fluisteren
 
           ©  Merel

 

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

18-01-17

Koude nacht

het wordt een koude nacht
letters beven ijskristallen
woorden wikkelen zich in lagen
proberen zich te verwarmen
 
zullen we wat zinnen schrijven 
vragen ze met fluisterende stem
wat denk je van wat kachelwarmte
het knetteren van de open haard
een dampend kopje chocolademelk
een bubbelbad geurend naar lavendel
de rolluiken naar beneden laten
en heel even de winter buiten sluiten
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

16-01-17

Mag ik

mag ik je winterzon zijn
een warme adem voor je ademen
je goedemorgen op je kussen morgenen
je wikkelen in een sjaal van welbehagen
je zoen zijn bij het ontwaken
en het kopje koffie aan je lippen 

 

           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

14-01-17

Witte letters

er ontsnappen witte letters
uit de grote moeder wolken schoot
ze zijn speels en dromerig
schrijven met zachte woorden een sneeuwverhaal
en ook al voelen ze
dat niet iedereen met welkom blikken naar hen kijkt
ze zijn blij dat ze even mogen dwarrelen
schommelen in de speeltuin van hun vlokjes leven
 
             ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

12-01-17

Winteravond

buiten guurt de wind zijn zinnen
woorden vinden niet de juiste letters
ze zijn verstopt in warme jassen
en dromen van een vroege lente
 
binnen pruttelt gezelligheid
brandt een vuur van liefde warme vonken
in de zetel onder een dekentje van genegenheid
mag de winter best nog even duren
 
          © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

10-01-17

Nachtelijke herinnering

Een beetje gemijmerd tussen oudere gedichten. 

Af en toe gaat er hier een oudje komen nog nooit gepost .... eentje van in de tijd dat het verwerken van de visuele beperking van onze zoon nog zeer moeilijk was.

Vandaag eentje van februari 2009

 

met de nacht kwam de herinnering 
in zijn schoot
wat vochtige mistflarden
van verdorde beelden die verschrompelden
tot blikken bijeen geveegd
waarvan ze dacht ze voorgoed te begraven
in het herfstgraf van verleden tijd

ze dwaalde langs de winterbedding
met in haar kielzog
zwachtels om de ergste wonden te omhelzen

letsels die nog steeds
splinters in haar ziel zijn bliksemden
en koortsachtig vleugelden
over een rivier van bijna overstroomde tranen

ze zag hoe het maanlicht
een weerspiegeling vuurde op het wateroppervlak
en hoe schaduwen ooit gevierendeeld
haar grijnzend in de ogen keken

          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

08-01-17

Kristalhelder

kristalhelder
parelt ze haar schoonheid
een dicht bij zicht
komt nog wat dichterbij
weerspiegelt zich
in het wondermooie van de druppel
 
          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

06-01-17

Een deuntje

klappertandend ontwaakt een deuntje
het was behoorlijk koud vannacht
en zelfs nu schrijven letters bevroren woorden
weet je wat ik zoek een vrolijk nootje
misschien fluit hij wel een zomers melodietje
weet hij mijn zinnen te verwarmen
dan schuif ik dicht bij hem
drinken we samen een kopje koffie
verbranden we onze handen bijna aan de mok
kijken elkaar diep in de ogen
voelen hitte in ons borrelen
als een mantel die ons beschermt
nu de dag gure streken wintert
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

04-01-17

Mag ik (voor M.)

mag ik je schouderklopje zijn
de zee die je tranen opvangt
dat ene grapje dat een glimlach op je lippen kneedt
het schemerlampje in je donker kamertje
de armen die een knuffeltje verwarmen
de zetel om even uit te rusten
je zon die de wolken verdringt
het vogeltje dat een vrolijk liedje voor je fluit
de woorden om je op te vangen
de stilte die naar je luistert

wat ik je nog wil zeggen
twijfel niet aan jezelf
blijf geloven in je kracht
volg de stroming van je stroom
ook al kronkelt ze nu in het niet meer kunnen
je voetstap in je onderweg is boeiend
je bent mooi en heel bijzonder
denk aan dat speciale plekje diep in ons
daar waar we onze vriendschap koesteren
het stuurt sterke vleugeltjes naar jou
en als je moe bent mag je gerust nog even vallen

 

          ©     Merel

               

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

02-01-17

Nieuwjaar

traag begint het nieuwe jaar
de geur van het oude hangt nog in zijn haar
hij geeuwt de slaap uit zijn ogen
kijkt nieuwsgierig om zich heen
weet nog niet wat het zal worden
hij heeft er zin in strooit hij in het rond
zijn voetstap wandelt gemoedelijk in zijn onderweg
als hij zijn levensloop gewoonweg volgt
stilstaat bij de kleine dingen rondom hem 
mooie tinten plukt tussen de kleuren van de regenboog
ze schikt in een boeketje zal ik het met je delen
een schouderklopje geeft aan wie het nodig heeft
een glimlach kneedt op lippen die het niet zien zitten
en genegenheid mag groeien tussen korenbloemen
dan wordt zijn jaar vast en zeker de moeite waard
 
               ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

31-12-16

Er schuifelt

er schuifelt weemoed in haar voetstap
langzaam begint ze aan de laatste uren van december
nog even dan hangt ze haar jas aan de kapstok
zo veel gedragen en het weefsel wil niet meer
wat blijft is enkel nog herinnering
 
het nieuwe staart mijmerend voor zich uit
ze zoekt alvast haar mooiste kleed
maagdelijk wit met een rijmdraad van verlangen
ze bloost hoopvolle wangen en doet een stille wens
wat als iedereen nu eens een zaadje vrede zou planten
 
              ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

29-12-16

wit

witte mijmerdraad
boodschapt het was koud vannacht
stille winterprik

       ©  Merel

11:04 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

24-12-16

Deze nacht

Voor iedereen fijne feesten.  Nu onze ver weg zoon voor even bij ons is wordt het hier misschien eventjes wat stiller .... ik zie wel

 

in deze nacht zo heel bijzonder
kom ik de stilte tegen
ze fluistert met aarzelende stem
waarom vrede de wereld niet omarmt
ze kijkt wanhopig om zich heen
weet niet hoe het verder moet
ik geef haar een schouderklopje
leg wat warmte in haar schoot
bundel voor haar een straal van licht
strooi wat tederheid in het rond
een vleugje gezelligheid en wat goed gevoel
wat medeleven en zo nu en dan een lief gebaar
als het iedere dag een beetje kerstmis zou kunnen zijn
misschien ja wie weet misschien wat dan ....
 
                    ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

22-12-16

Papa

het voelt een beetje dubbel vandaag
ik schuifel op de schommel
van weemoed en het goed gevoel
vandaag een jaar geleden begon je aan je laatste reis 
en ja dat ik je mis dat moet ik je niet vertellen
maar weet je papa vandaag komt onze ver weg zoon
voor heel even weer in ons huisje wonen
daarom papa zet ik mijn weemoed in een vaasje
ik wieg het zachtjes naast je foto op de kast
en in dat plekje diep ik mij verwarm ik het blij gevoel
want ik weet dat je zou zeggen je moet ervan genieten
ik stuur een knipoog naar waar je ook bent
we zien je graag dat wou ik je nog zeggen
 
                 ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

20-12-16

Ik pluk

ik pluk vergeet mij nietjes
uit de tuin van nooit vergeten
laat ze drogen
tussen de zinnen van een papa dicht
 
dat je toen viel
en alles anders werd
het lijkt alsof het pas gisteren was
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

18-12-16

Nu het buiten

nu het buiten vroeg donkert
en grijze flarden de dag kleuren
regenboog ik je in een bundel licht
een schakering van zo vele tinten
zodat je je wat kunt verwarmen
gezelligheid ook bij jou 
in een liefdevolle zetel naast je zit
en hoopvol fluistert blijf er in geloven
 
             ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

16-12-16

Twijfels

december twijfelt nog
staat voor de kast van winterspullen
wat doet ze met de dagen die nog komen
strooit ze rijmletters in het rond
zodat woorden schaatsen op bevroren zinnen
laat ze witte mijmeringen dwarrelen
als zachte vlokjes die de aarde minnen
wikkelt ze zich in een warme sjaal
en een mantel die de koude weert
ze staart vertwijfeld om zich heen 
misschien wacht ze wel op de voetstap van januari
 
              ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

14-12-16

Een vers

een vers droomt van nieuwe woorden
denkt aan verversen
zoekt een muze voor de dichtvrouw
wat zinnen die verzinnen
of gevoelens die de emotie strelen
een vleugelslag die haar meeneemt
naar een veld van dromen
het daglicht dat ontwaakt
in het kloppend hart van haar poëzie
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

12-12-16

Lichtjes

al de lichtjes
wereldwijd
een vlammetje
van verbonden zijn
een zacht gefonkel
voor de sterrenkindjes
een lampje dat blijft branden
in het donker van hun onderweg
een stil gefluister
ik hou zo veel van jou
 
         © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

10-12-16

Wereldlichtjesdag

Zondag Wereldlichtjesdag.  Dan worden er wereldwijd lichtjes aangestoken voor overleden kinderen.
Genk doet dit jaar voor het eerst mee. Om 18 uur 30 worden namen afgeroepen en brandt er een lichtje voor ieder kind 
 
zo veel namen
zo veel kinderen groot en klein
gewikkeld in het missen van de pijn
 
op de schommel van de glimlach
het nooit vergeten
liefdeskinderen ooit geboren
nu een sterretje aan het firmament
 
zo veel lichtjes die branden
nu namen van kinderen
die zijn en niet meer zijn
in een wereld van je bent dicht bij mij
als warme vlammetjes fonkelen
een zachte troost voor de leegte
en het houden van dat nooit zal stoppen
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

08-12-16

2016

hij hijgt een beetje 
struikelt bijna
wankel op de been 
zoekt hij een bankje om uit te rusten 
ik kom naast hem zitten
zie hoe hij uitgeput een nieuwe adem vindt
 
ik moet nog even mee zegt hij
niet lang meer ik tel mijn laatste dagen
soms kan ik bijna niet meer
dan huiver ik even wat koude vlagen
gelukkig zijn er nu overal lichtjes
waar ik me aan verwarm
en zo kan ik weer even verder
het is mooi geweest
nog even dan mag ik rusten
in de herinnering van hoe het eens was
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

06-12-16

Laat me

laat me je naam verwarmen 
niets zeggen 
alleen een glimlach op je lippen kneden 
en bloswangen kleuren
die de stilte stillen
 
          © Merel

06:04 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

04-12-16

Droom

droom je droom
ik zal je dichten
op een regenboog van woorden
als een schommel waar verlangen
heen en weer beweegt met de grillen van de wind
je houdt je stevig vast
wil niet vallen en het mijmerbeeld verliezen
want wie weet misschien ooit op een dag ...

 

droom je droom
en als je toch struikelt
raap ik je op en pluk voor jou een nieuwe droom

 

        ©    Merel                     

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

02-12-16

December

Donderdagavond geschreven na een eerste somber grijze en koude decemberdag
 
 
december pas geboren kijkt vervelend in het rond
grijze spinsels kleuren de lucht
geen streepje hoop breekt door de wolken
de dag voetstapt weemoed
en een koude namiddag
verlangt naar het haardvuur
 
als straks de avond zijn donkere jas aantrekt
liggen er letters op de sterren
ze hullen zich in de stilte van het zijn
en wachten tot woorden
licht gevend weer zinnen bloemen
 
             ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

30-11-16

Rijmletters

er komen rijmletters tot bij mij
hun vingertoppen zijn verkleumd
zo kunnen we geen dichtzinnen schrijven
zelfs onze dromen hebben het koud
fluisteren ze met stille stem
 
ik neem ze mee
naar het haardvuur van mijn muze
zie hoe ze stilaan ontdooien
warme woorden mijmeren
en zinnen kneden in de zetel van gezellig samenzijn
 
              ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

28-11-16

Moederloos

in de nacht van 28 - 29 november 1991 sloot mijn moeder voor goed haar ogen
 
hoe toen zo lang geleden
de dood stilletjes de gang op wandelde
tot bij de laatste kamer 
aarzelend de deur opende
zag hoe tussen witte lakens
een moeder zo ontzettend moe niet meer kon
haar adem voelde dat ze de strijd verloor 
het is beter dat ik haar ogen sluit
ze heeft genoeg geleden
dacht de dood en knipte haar levensdraad door
 
het werd koud die nacht
mijn voelen huiverde stille woorden
toen ik moederloos de dood de kamer uitliet
 
          ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

26-11-16

Sprookje

als het avond wordt in het bos
je er in gelooft
heel stilletjes langs de paadjes wandelt
je mag het sprookje immers niet storen
kom je vast en zeker kaboutertjes tegen
ze zijn in hun nopjes
nu paddenstoelen huisjes zich vermenigvuldigen
zo blij dat ze kunnen schuilen nu het kouder wordt
zijn ze druk in de weer
poetsen hun huisje met kleine twijgjes
maken een bedje van bladeren
sturen een knipoog naar vuurvliegjes
die als zachte lichtjes hun kamertjes verwarmen
moe gewerkt wachten ze vol ongeduld
kijken met kloppend hartje uit het vensterraam
want als het echt donkert komen lieve elfjes
dansen onder het schijnsel van de maan

                ©  Merel                 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

24-11-16

Stil maar

stil maar
ik doe het licht wel voor je aan
zodat je ogen niet meer duisteren
en je horizon zich uitrekt
tot daar waar je hem niet aan kunt raken
je pupillen glunderen nieuwe beelden
nu de mist rondom je is opgelost
je ziet de wereld weer met andere ogen
en aan tafel vraag je niet meer waar staat de boter
ik heb geen angst meer als je moet oversteken
en jij vindt je weg ook zonder mij
 
stil maar .....
en ik schiet wakker uit mijn droom
besef dat alles is zoals het was
en huiver stille woorden
mijn kind ik wou dat ik je dit kon geven
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

22-11-16

Het kan gebeuren

het kan gebeuren
op een doodgewone novemberdag
het is stil
veel te stil denkt de wind
en hij kijkt vervelend om zich heen
zullen we roept hij
naar zijn windekinderen
zullen we eraan beginnen
samen een spelletje spelen
wie van ons het hardst kan blazen
en groot en klein blaast en blaast
tot een storm van zich laat horen
 
           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende