28-11-13

In de stilte van de nacht

In de nacht van donderdag op vrijdag zal het 22 jaar geleden zijn dat mijn moeder stierf
 
je pijn werd zo moe wilde niet meer vechten
je laatste beetje broosheid verkruimelde tot niet meer kunnen
en je vleugels vleugelden verlost van alles ver weg van hier
 
je nacht werd ijskoud
en hoe moeilijk ook
ik troostte me met het weten
dat je ergens diep in mij
op de schommel zat van het is beter zo
 
nu verwarm ik me aan onze herinneringen
leg mijn hoofd weemoedig in de schoot van ik mis je

                 ©  Merel

                

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (36) |  Facebook |

Commentaren

Zo fijn dat we de herinneringen hebben om te koesteren en om ons aan te warmen he. Dikke knuffel xx

Gepost door: Helena | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Herinneringen houden haar levendig. Mooi geschreven.

Gepost door: bea | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, gek is dat, ik weet wel welk jaar mijn moeder is gestorven (1992) en de maand (sept) maar niet meer op welke dag. Vreemd, want ik ken de datum van de trouwdag en van diverse verjaardagen van overleden personen wel . Maar van mijn beide ouders weet ik de overlijdensdatum niet, alleen jaar en maand. Maar ik mis ze nog steeds. ik praat nog regelmatig tegen ze. Een mens steekt soms vreemd in elkaar.
Ik wens je een fijne donderdag toe.

Gepost door: Haba | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Een vers die je meteen weer doet denken aan eigen ervaringen in een ver verleden, mooi gebracht in alle eenvoud.

Gepost door: roy | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

... een wel heel moeilijke tijd voor jou lieve merel, sterke!!!

Gepost door: gerdaYD | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

De tijd gaat snel ... maar de herinnering blijft ; lees je dikwijls hier en daar op bidprentjes. Het is een cliché.
Jij hebt het mooier verwoord. Van een geliefd persoon blijven de de mooie herinneringen bij ons.
Op een verjaardag als deze, komt de herinnering weer korter bij.
Sterkte
Bloggroetjes

Gepost door: Chrisje | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Het jaartal maakt niet uit. Het blijft je moeder natuurlijk. En die zit in je hart. Mooi dat je aan haar denkt.

Love As Always
Di Mario

Gepost door: Di Mario | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

het missen is echt een schommel van het is beter zo en ik mis je

dag lieve merel!

Gepost door: yvette | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Ze zeggen dat het gemis minder wordt...... ik zeg ...... ???

Gepost door: A van de Aa | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

de herinnering blijft Merel..

goed om daar bij stil te staan

Gepost door: willy | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

heel mooi .

Gepost door: stiefbeen | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

In dat opzicht ben ik niet zo nauw met mijn familie. Maar ik bewonder mensen die het zo voor elkaar hebben.

Gepost door: Sjoerd | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

heel mooi geschreven voor je lieve mama
soms is het inderdaad 'beter zo', want iemand zien lijden is vaak nog erger

Gepost door: fotorantje | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Mijn moeder is al meer dan 24 jaar geleden overgestapt. Ik sluit me aan bij hetgeen je schrijft.

Gepost door: Benjamín | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Moeders worden altijd gemist.
Op 13 december 2002, ging de mijne naar de Hemel.
Kort voor ze stierf had ze een droom.
En alhoewel doodziek, zei ze me,
"kind, het is zo onbeschrijfelijk mooi,"
ze glimlachte en haar gelaat was
als van een jong meisje.
Ze kuste haar trouwring en zei:
"wat zijn wij, ons vake en ik toch altijd gelukkig geweest."

...en toen kwam de pijn in hevigheid terug.

ria

Gepost door: ria39 | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Dit gedicht doet me heel veel Merel. In mijn plaats moet het dan mijn vader zijn die in 2005 is overleden. Mijn moeder is 83 en heeft dementie.

Een eerbetoon aan je moeder die je zo mist. Sterkte en een knuffel.

xxx

Ps Bedankt nog voor je lief antwoord in mijn blog, doet me veel.

Gepost door: Diana Drent | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Mooi geschreven voor je moeder, meis.
Natuurlijk mis je haar.

Gepost door: Marjolijn | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Ja het verlies van je moeder weegt toch vaak wel wel heel zwaar. Je hebt dit verlies heel mooi in een gedicht verwoord Merel!

Gepost door: Han | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Mama... gaat (n)ooit over, Merel...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Héél mooi gezegd en de strijd tussen het is goed zo en missen is altijd groot hè ?

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

In gedachten de liefde volle momenten met je moeder
terug halen in je gedicht
zo lang terug en toch altijd doet het nog een beetje pijn.
Zo herkenbaar...
Een groetje Christiene.

Gepost door: christiene | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

Oei.. 22 jaar al en nog zo diep.. mijn moeder zal volgende maand 'pas' 4 jaar geleden overleden zijn.. :-(

Gepost door: mizzD | 28-11-13

Reageren op dit commentaar

heel veel sterkte, merel!

deze nacht ..
en alle andere donkere nachten!

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Ontroerend mooi!

Gepost door: Wim | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

het gemis blijft.....daarom wens ik je ook heel veel sterkte

Gepost door: zon-nebloem | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Ontroerende ode aan je mama! Mooi!

Gepost door: Ann | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Een moment van even stilstaan en herinneren, een gemis dat blijft... je hebt het zo mooi verwoord Merel.
grtjs, Vanessa

Gepost door: Vanessa | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Het gemis blijft, maar gelukkig heb je fijne herinneringen. Sterkte hoor!

Gepost door: Desire | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

een mooie ode aan je mama
veel sterkte lieve meid

'Geluk zit niet in hebben of krijgen,
alleen in geven.'

Vriendschap is een wonderlijk woord,
misschien wel het mooist op aarde.
Een knuffel voor iedere dag
en om je mond een stralende lach
wens jullie een fijne dag
en een prettig weekend
liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Mooie ode Mereltje en heel veel sterkte ...

Gepost door: Klaverke | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Voorzeker een moeilijk gedicht, Micheline, maar prachtig van woorden! Zoals alle voorgaande grandioos geschreven!

Groetje

Gepost door: Willy | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Vreselijk. Je hebt er berusting in gevonden, maar het gemis blijft. En dat mag.

Gepost door: Renesmurf | 29-11-13

Reageren op dit commentaar

Een gedicht voor mijn moeder schrijven, dat vind ik het allermoeilijkste en jij slaagt weer met glans Merel !

Gepost door: janne | 30-11-13

Reageren op dit commentaar

mooie woorden diep uit je hart ,zo voelt het bij mij nog altijd aan. Er was ook een moment "het is beter zo" en dat was in '89 en een jaar terug was het ook "het is beter zo " :-(

Gepost door: magda | 01-12-13

Reageren op dit commentaar

22 jaar is al lang geleden.
Maar ik begrijp dat het gemis er nog is.
Je blijft over met je herinneringen.
Als die goed zijn kan je je daar aan verwarmen.

Gepost door: pieterbie | 03-12-13

Reageren op dit commentaar

Dit gedicht heeft grote indruk op mij gemaakt. Ook ik heb geen moeder meer, sinds 2000.
Grtz Mara

Gepost door: Albert y Mara fotoblog | 04-12-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.