04-03-14

Je hoofdje (2)

het krimpt weer even in je hoofdje
zoveel
veel te veel
je krijgt het niet geplaatst
 
het voelt alsof je in een rollercoaster zit
met bochten moeilijk om te nemen
het denken dat je rust verstoort
en de storm bijna niet te verteren
 
ik zou zo graag een deurtje willen openen
zodat rare kronkels kunnen vluchten
ik kan alleen maar heel stilletjes naar je luisteren
en slik een traan weg die ik je liever niet laat zien
 
                  © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (33) |  Facebook |

Commentaren

Een beetje triest vandaag...

Gepost door: Sjoerd | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Luisteren is in stilte een steun zijn, ..

Gepost door: Alexandra | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

*zucht* en *slik* wat heb je dit weer in mooie volzinnen gegoten!

Gepost door: gerdaYD | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Mooi! Niets anders kan ik zeggen, dan mooi.

Gepost door: John | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Wat zal het veel moeite kosten om het stille verdriet aan die persoon te laten zien. Dit gedicht is een prima uitlaatklep om verdriet te delen.

Gepost door: boerin zonder naam | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Geweldig hoe jij je onmacht uitdrukt, die je ziet en voelt.

@ Gelukkig heb jij je specialiteit in woorden :-)

Gepost door: marjolein vh pl | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

onmacht... en dat eb je knap verwoord Merel

Gepost door: willy | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Het hart huilt toch, ook al slik je de tranen weg.

Gepost door: A van de Aa | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Heel aandoenlijk Merel , ik krijg een krop in de keel , want een nare herinnering komt weer even bovenpiepen !

Gepost door: luc | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Zo'n pakkende woorden...hier word ik even stil van.
Heel mooi Merel!
Groetjes, Vanessa

Gepost door: Vanessa | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Luisteren, meelijden en meeleven is al heel veel (en misschien wel het maximale) in dit soort situaties, Merel.

Gr. Henk

Gepost door: Henk | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Proficiat met de jarigen die je onlangs gevierd hebt en dit ontroerende gedicht, ik begrijp dat het over je overgevoelige zoon gaat, maar het is ook herkenbaar en toepasselijk op een recente verwarde periode van mezelf.

Zie dat je nummer 2 geeft, maar vind nummer 1 niet of volgt het gewoon op het vorige?

een knuffel aan je gevoelige zoon en natuurlijk voor jou

Gepost door: Life angel | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

met te luisteren bied je je steun mereltje

Eén dag per jaar, op vastenavond bijvoorbeeld,
zouden de mensen hun masker van de overige dagen moeten afdoen.

Mooi hé ,zo’n krabbel
Want al zie je elkaar niet elke dag
zo kan je toch elkaar laten weten;
dat je de ander niet bent vergeten.
Krabbel de dag,
geniet van het leven,
want het duurt maar even!

Een fijne dinsdag kom ik je wensen
met hartelijke en vriendschappelijke groetjes van dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

aangrijpend!

Gepost door: fotorantje | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Je kunt de onmacht goed beschrijven.
Fijne avond.

Gepost door: Marjolijn | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Als ik het goed lees en begrijp is het een moeilijke dag/dagen voor je Merel. Sterkte!

Gepost door: Han | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Je zou wel alles goed willen maken voor je kind maar dat gaat niet altijd he?
Ik begrijp je goed Merel.
Liefs

Gepost door: Petr@ | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Moeilijk, Merel, o zo moeilijk...
Lie(f)s.
@Ja, uiteraard mag je binnen...
En op dat ene plekje..., dacht ik ook aan jullie...

Gepost door: Lies | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Soms is het gewoon goed om alleen te luisteren Merel.

Gepost door: ada | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Wat een verdrietig gedichtje .En zoals al meer gezegd ,soms kun je niet meer doen dan luisteren en er zijn !
Elisabeth

Gepost door: Elisabeth | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Ach gut... het is een beetje triest en toch zo teer en gevoelig.

Gepost door: Rebelse Huisvrouw | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

weer een parel ,knap

Gepost door: sloeber | 04-03-14

Reageren op dit commentaar

Sterkte!

Gepost door: Wim | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

soms heeft een mens idd zo'n gevoel, ik zou het direct verwerken want zoiets maakt me gek

Gepost door: ZON-nebloem | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, je onmacht om in zo'n geval te helpen, dat is een groot verdriet. Maar je hebt je gevoel weer in prachtige woorden neergezet.

Gepost door: Haba | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

Rare kronkels , die hebben veel mensen de laatste tijd, zoals nu in het oostblok..

Gepost door: roysfoto | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

heel mooi in woorden verpakt.

Gepost door: stiefbeen | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

Triest ... kon je inderdaad dat deurtje maar openen en wat positieve energie naar binnen blazen, hoe verzachtend zou dat zijn.

Gepost door: Desire | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

Onrust in onze hoofden………..
Jij kan ook een gevoelige snaar raken Merel!

Lieve gr.

Gepost door: Aly | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

en ik hoop met jou dat de kronkels snel verdwijnen, misschien zelfs wel door alleen maar te zijn en te luisteren :-) xx

Gepost door: Helena | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

Dan is het eigenlijk geen feest in je hoofd, zingen, schelden of harde muziek om het te verdringen. Hans

ot, en het buitenbad was altijd koud, daarom zal ik wel lang over zwemles hebben gedaan.

Gepost door: Hans | 05-03-14

Reageren op dit commentaar

Mooi geschreven weer

Gepost door: Leidse Glibber | 06-03-14

Reageren op dit commentaar

inderdaad heel mooi geuit dit gevoel.

Gepost door: pieterbie | 12-03-14

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar