04-01-15

Broer

ze zeggen dat het went 
nu je van op je wolkje naar ons kijkt 
en ja ergens is het ook wel zo 
de krassen littekenen herinneringen
die wonden met een zachte zwachtel verwarmen
en ik
 
ik blader even terug in geschreven woordjes 
het was in de feestperiode dat het allemaal begon
ik wou zo graag het woekeren de grond in stampen
alleen ik wist niet hoe het moest
er ratelde een storm
zo verwoestend in je hoofd
 
nu kwam ik samen met onze vader
na lange tijd terug in die grote inkomhal
hij had het moeilijk broer
ik zag tranen in zijn ogen 
hij mompelde heel stilletjes je naam
en ik
 
ik wist even niet wat zeggen
alleen dat we je missen
schrijf ik nu met stille woorden
 
         ©  Merel
 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (38) |  Facebook |

Commentaren

het gemis blijft.....
veel sterkte

Gepost door: ZON-nebloem | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Het gemis blijft, het verdriet ook... maar gelukkig kan jij dat prachtig verwoorden, dat is toch een kleine troost hé?

Gepost door: gerdaYD | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, ik denk dat missen blijft zolang je leeft.
Maar de pijn zal wel wat verzachten, anders zou je zelf niet door kunnen leven.
Ik wens je een goede zondag toe.

Gepost door: Haba | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

maar het gemis blijft Merel....

en daar komt men niet zo onderuit

Gepost door: willy | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Het feit dat hij gemist wordt zegt genoeg...

Gepost door: Sjoerd | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

missen is een pijnlijk deel van ons leven, vrees ik.
Maar die wetenschap maakt het er niet gemakkelijker op.

Gepost door: pieterbie | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

hele dikke knuffel xx

Gepost door: Helena | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

De lege plek went slechts een beetje. Het missen blijft het zelfde en komt met vlagen altijd terug.
sterkte

Gepost door: John | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Ook missen heeft zijn tijd nodig....mooi geschreven Merel!

Gepost door: Dominic | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Degene die zeggen dat het went die hebben het fout. Het went nooit. Je moet er wel mee leren leven. Mooi beschreven weer.

Love As Always
DiMario

Gepost door: די מריו | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

om stil van te worden

Gepost door: bas | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Heel veel sterkte merel in moeilijke momenten.

Gepost door: Mieke | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Wat ze ook zeggen, het missen gaat nooit over.

Gepost door: A van de Aa | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

het gemis blijft altijd merel
veel sterkte .........

Het mooiste in de vriendschap is niet de uitgestoken hand,
de vriendelijke glimlach, het menselijk contact
maar het warme gevoel
dat iemand in je gelooft en je vertrouwen schenkt.


Het was fijn hier op je blogje te vertoeven en wens je een heel fijn en zonnige zondag,
geniet ervan!
Hartelijke en vriendschappelijke groetjes van dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Ik begrijp je volledig Merel, er zijn plaatsen waar je moeilijk kan terugkomen.

Gepost door: Joke | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Ja meis, het gemis blijft, hopelijk worden de scherpe randen wat minder scherp.

Gepost door: Marjolijn | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Het missen blijft, misschien dat mooie herinneringen kunnen troosten.

Warme groet,

Gepost door: Hilly Nicolay | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Je laatste drie regels gaven mij even een brok in de keel.

Sorry, dat ik een half jaartje op maar een klein pitje zal meedraaien in blogland.

Gepost door: Han | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

hun vertrek laat een leegte achter die niet kan opgevuld worden.

Gepost door: francky | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Mooi, Merel,
stille woorden...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Verdriet went nooit, de scherpe kantje gaan er een beetje af.
maar iemand missen die je lief is blijf pijn doen. Hans

Gepost door: Hans | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Er staat geen tijd voor rouwen. Rouwen is heel persoonlijk en een pijnlijk gebeuren. Als je iemand verliest die je zo dierbaar is, is het alsof er een arm of been van je geamputeerd wordt. Het komt met horten en stoten. Tegen liefde is geen kruid gewassen, zegt men. En dat zal altijd zo blijven. Net zoals de liefde tussen jou en je Broer! Maar het gemis zal nooit over gaan... Een groot compliment voor jullie relatie

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Dat zijn moeilijke momenten als je het gemis zo sterk voelt.
De littekens van verdriet blijven ……
sterkte Merel.
Denk aan je

Gepost door: Ay | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

de pijn en het gemis blijft, merel, ook al helen stilaan de littekens .. :-((

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 04-01-15

Reageren op dit commentaar

Gemis blijft, pijn verzacht met de tijd...behalve voor ouders. Het is zo moeilijk te aanvaarden.

Gepost door: bea | 05-01-15

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, ik wens je een prettige maandag toe.

Gepost door: Haba | 05-01-15

Reageren op dit commentaar

Dit is voor ons heel moeilijk. Het blijft gemis. Pfff.....
Rouwen doet pijn. Ik ben zo stil van. Wat heb mooi verwoord geschreven.

Gepost door: Ferry & Jacqueline | 05-01-15

Reageren op dit commentaar

Het went nooit

Gepost door: Wim | 05-01-15

Reageren op dit commentaar

Moeilijk...dit gemis...en het zal ook verlopig niet wennen...veel sterkte

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 05-01-15

Reageren op dit commentaar

Allereerst lieve Merel, een gezond, liefdevol en happy 2015!

Dit heb je weer prachtig geschreven... je kunt het zo goed met gevoel beschrijven. Heel mooi.

Gepost door: alexandra | 05-01-15

Reageren op dit commentaar

Een schouderklopje voor jou en ja je moet leren leven met gemis.

Gepost door: Novelle | 05-01-15

Reageren op dit commentaar

Ontroerend mooi een ereplaats gegeven!
Joris

Gepost door: Gidsjoris | 06-01-15

Reageren op dit commentaar

aangrijpend!
iemand missen knaagt aan je ziel

Gepost door: fotorantje | 06-01-15

Reageren op dit commentaar

Helaas is het zo dat het litteken niet gevoelloos wordt maar gevoelig blijft en bij het omslaan van het weer of de seizoenen zomaar weer van zich laat horen... precies zoals je het schrijft.

Gepost door: David van den Berg | 06-01-15

Reageren op dit commentaar

Ach Merel... wat zal ik zeggen? Deze woorden zijn zo ontroerend mooi, ik zit hier met tranen in mijn ogen en denk: ja, zo is het. Zo gaat het. Zo herkenbaar...

Gepost door: Rebelse Huisvrouw | 07-01-15

Reageren op dit commentaar

Je gedicht raakt mee .Het gemis blijft altijd en pas na jaren word het verdriet ''zachter''

Gepost door: Elisabeth | 09-01-15

Reageren op dit commentaar

Foutje ,ik bedoel raakt mij

Gepost door: Elisabeth | 09-01-15

Terugkomen op de plaats waar hij van me weg gegleden is doet nog altijd pijn en snoert mijn keel toe. Het went nooit. Ik mijd de hoofdingang en gebruik als ik er moet zijn de achteringang( uitgevend op de parking)

Gepost door: magda | 10-01-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.