17-06-15

Vader

je zit daar in je kamertje
gelukkig noem je het 'thuis'
in de zetel van je laatste levensloop
je krant op tafel
en jij die me probeert te vertellen
wat je juist gelezen hebt
alleen je woorden rollen soms moeilijk uit je mond
en je hapert al eens in wat je zeggen wil
ik probeer je woorden op te rapen
zo goed mogelijk te doorgronden
maar af en toe blijft er eentje liggen
te moe om zich zinsbeeldend nog eens uit te rekken

           ©  Merel 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

Commentaren

Oh, ja zo herkenbaar
Maar wat spreekt er een liefde uit je woorden.

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Wat mooi xx

Gepost door: Helena | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

ontroerend!

Gepost door: fotorantje | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Zo was het ...............................

Gepost door: A van de Aa | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Het is fijn dat hij het thuis noemt. Dat moet voor jou ook een goed gevoel geven.

Gepost door: John | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

*zucht*
Sorry mereltje, ik heb er geen woorden voor, het gevoel dat ik hier bij krijg is immers niet te beschrijven...

Gepost door: gerdaYD | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Dat kan behoorlijk hard aankomen, mijn vader had dat ook, triest is dat.

Gepost door: Sjoerd | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Gelukkig heeft hij jou nog. Mooi dat hij het een thuis noemt, dat maakt het toch wat dragelijker.

Love As Always
Di Mario

Gepost door: די מריו | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

gelukkig dat hij een "thuis" heeft Merel..
heel knap verwoord

Gepost door: willy | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

ontroerend mereltje.....

Er schuilt een verhaal,in ieders persoon.
Er is een reden,waarom iemand is,zoals die is.
Denk hieraan,voordat je oordeelt.


Ik wandel door blogland
en sta stil om je blogje te bewonderen
en heb genoten van al dat moois hier.
Bedankt van de bezoekjes en je lieve woordjes
Een prettige en gezellige woensdag,maak er het beste van,
en geniet bij alles wat je doet.
Wacht niet op een goede dag,maak er zelf een!
Dikke knuffel van dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Mooi verwoord meis.
Toch fijn dat hij zich thuis voelt.

Gepost door: Marjolijn | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Beter zal het niet meer worden Merel, jammer genoeg maar je papa is gelukkig en dat zal wel veel goed maken.

Gepost door: Mieke | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

ik word er stil.

Gepost door: Emily | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

wat kun jij dit prachtig verwoorden. En wat moet het ongelofelijk zwaar voor je zijn.

Gepost door: Natasja | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Moeilijk hé, Merel...
Knuffel,
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Wat een geluk dat je vader zijn nieuwe huis als thuis ervaart. Een belangrijk lichtpuntje.
"Ik probeer zijn woorden op te rapen." Dit is alweer zo'n prachtige zin die veel meer zegt dan wat er staat. Ik proef de liefde voor hem in je gedicht. Mooi!
Lieve groeten,
Kakel

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Ik zie mijn vader zo zitten, kijkend naar buiten,
van wanneer. Hans

Gepost door: Hans | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Ergens in zijn binnenste voelt hij er zich thuis. Dat is toch een geruststelling. Zolang zijn levensdraad niet breekt is hij nog bij je en dat is ook al heel veel!

Gepost door: magda | 17-06-15

Reageren op dit commentaar

Ik vermoed dat je vader Alzheimer heeft ?

Gepost door: Wim | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

ach .. er zijn niet veel woorden nodig om elkaar te verstaan! ;-))

mooi gedicht, merel!

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, fijn dat je vader het toch als thuis ziet, maar voor jou is het een zware weg, de rollen worden omgekeerd en je vader is op den duur meer je kind dan de sterke man waarbij je met je problemen terecht kon.
Toch wens ik je een fijne donderdag toe.

Gepost door: Haba | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

je weet wat voor werk ik doe, deze taferelen maak ik dagelijks mee, maar voor familie is het natuurlijk heel anders, dat merk ik ook wel als bij mijn ma binnenkom

Gepost door: ZON-nebloem | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

Diepzinnig en voelend wat er gaande is, woorden, opgeraapt en neergeschreven, misschien wel nooit meer.
Mooi gebracht.

Gepost door: roysfoto | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

Emotioneel Merel…
Knuffel

Gepost door: Aly | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

Ach Merel, het doet pijn aan mijn hart. Heb het ook meegemaakt met mijn moeder, het is hard en het blijft hangen...

Gepost door: Joke | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

Het leven, hoe meer het wordt des te minder het wordt, maar zolang het nog de moeite waard is gaan we door. En thuis is waar je je thuis voelt.

Gepost door: Renesmurf | 18-06-15

Reageren op dit commentaar

Niet makkelijk, voor beiden :-( x

Gepost door: bea | 19-06-15

Reageren op dit commentaar

moe zijn...
Gelukkig noemt hij het thuis.

Gepost door: pieterbie | 19-06-15

Reageren op dit commentaar

Ik voel empathie. Groetjes.

Gepost door: Gidsjoris | 19-06-15

Reageren op dit commentaar

Je woorden raken en ontroeren me .Het is niet eenvoudig voor je en gelukkig noemt je Vader zijn kamer Thuis .Maar hij is er nog Merel en jij bent er voor hem en dat is zo belangrijk!
Liefs Elisabeth

Gepost door: Elisabeth | 19-06-15

Reageren op dit commentaar

Goh, zo herkenbaar. Mijn moeder en schoonmoeder hebben allebei op deze manier hun laatste jaren gesleten... Heftig om te lezen...

Gepost door: Trees | 22-06-15

Reageren op dit commentaar

Hou vol, je zorg word juist op dit soort kwetsbare momenten nog meer gewaardeerd.

Gepost door: David van den Berg | 11-07-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.