14-08-16

Het huis

Het poortje stond open en ik kon niet anders dan stoppen ... langs
opzij binnengaan.  Zo vaak gedacht vandaag doe ik het maar telkens weer niet durven ... vrijdag dus wel

 

ik voelde weemoed naast me lopen
alsof het voelen zei samen kunnen we het wel aan
daar in de tuin waar eens mijn vader schoffelde
stond nu een vreemde man te werken

binnen in het huis een bouwwerf van gevoelens
niets was nog wat het ooit was
een stenen geraamte keek me koudweg aan
alsof het me reeds vergeten was
tussen het gruis zocht ik naar wat leven
maar de ziel van het huis was gestopt met ademen 

 

                       ©     Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

Commentaren

Goede morgen Merel. Eigenlijk moet je nooit teruggaan, het loopt vaak op een teleurstelling uit. Alles is anders, je kunt beter de goede herinneringen bewaren in je hart.
Ik wens je een fijne zondag toe.

Gepost door: Haba | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel. Teruggaan naar iets wat vroeger ooit is geweest is meestal niet goed, je kan er een wek heel koude douche van oplopen. Maar je kan er ook een mooi gedicht over schrijven zoals jij dat hier hebt gedaan...

Gepost door: gerdaYD | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

dit staat me ook nog te wachten....
mijn ouders huisje staat ook leeg, mijn ma is sinds juni opgenomen in het rusthuis.....
eigenlijk mag ik er niet aan denken
@->- voor jou

Gepost door: zon-nebloem | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

eigenlijk kan je dit beter niet doen, je kan beter naar het eindresultaat gaan kijken dan?
@->- voor jou

Gepost door: ZON-nebloem | 16-08-16

Een ontgoocheling rijker, maar je kunt er nu gewoon aan voorbij gaan.

Gepost door: Sjoerd | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Oehhh..., Merel, toch...
Met mijn ouderlijk huis heb ik het nog steeds..., vijftien jaar later...
Met het mijne, tweeënveertig jaar mijn warm nest, niet meer. Raar...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Dat lijkt me echt vreemd. Ik heb het ook een keer opgezocht maar dat voelde niet goed.

Gepost door: John | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

best afstand van nemen.
Is normaal, denk ik.

Gepost door: pieterbie | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

heel mooi beschreven
de ziel zal zeker weg zijn, t zijn 'maar' stenen' waar een ander nu z'n ziel in legt
dan zijn je ouders nooit verhuist? (behalve rusthuis)

Gepost door: fotorantje | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Ik ben het met Haba eens hoor, je vindt niet terug wat je kwijt bent geraakt.

Gepost door: Edward McDunn | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

mooi beschreven Merel

zelf kreeg ik er geen goed gevoel bij

Gepost door: willy | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Mooi Merel ik ken dat gevoel moet er nog dikwijls aan terug denken Grts

Gepost door: willy duvel | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Mooi geschreven! xx

Gepost door: helena | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Ik ben een aantal jaren geleden met mijn moeder terug geweest naar het ouderlijke huis van mijn vader... Ik vond het zalig en prachtig.

Gepost door: Natasja | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Zo herkenbaar dit Merel, omdat mijn oom dus nog enige tijd in de straat is blijven wonen waar mijn opa en oma ook woonden heb ik daar ook de ziel zien vertrekken, mijn laatste blik was echt naar, zelfs de schuur was verplaatst, de hele tuin was niet zoals ik het kende, de poort was weg, die was al weg, maar dat schuurtje alleen al... het huis werd gerenoveerd en asbestvrij gemaakt en de schuur was 1 en al asbest zei men...

Nu slopen ze het hele dorp zelfs, mijn oom en nicht wonen er niet meer, niemand meer van onze familie, en ze slopen zelfs een kerk... een aangezicht waardoor je wist, hier rechtsaf, we zijn bijna bij.... opa en oma.... om over de suikerfabriek nog niet eens te spreken.


X

Gepost door: Morgaine | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Beter een goede herinnering dan een echte teleurstelling. Nooit meer teruggaan.

Love As Always
Di Mario

Gepost door: די מריו | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Ik denk dat ik niet binnen zou durven gaan in het huis waar mijn ouders gewoond hebben. Ik zou er te verdrietig van worden. Ik vond het al heel vreemd om er langs te komen. Het zag er zo modern ingericht uit van de buitenkant en de tuin was geen tuin meer. Mijn vader had er altijd kleurige snijbloemen in staan en nu was het een onderhoudsvriendelijke tuin geworden.

Gepost door: Noortje | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Mooi geschreven. Het is beste om te afstand te nemen. Vaak is dan teleurstelling. Best wel moeilijk.

Gepost door: Ferry & Jacqueline | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Moeilijk he Merel.

Ik ben achter met lezen, maar komt nog:-)

Lieve groet,
Hilly

Gepost door: Hilly Nicolay | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

De gevoelens van weemoed mooi samengevat in dit gedicht Merel.
Raar om niets herkenbaars te vinden....
Toch gedurfd om naar het huis te gaan hoor !
Xxx

Gepost door: Aly | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Terug gaan naar je plek van toen,
Loopt net zo lastig als een krappe schoen.
Je valt terug in het verleden,
maar wordt wakker in het heden. Hans

Gepost door: Hans | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Ooit komt dat moment voor mij ook.. m'n vader is ruim 85 en woont nog in het huis waar ik ben opgegroeid. Moet er nog even niet aan denken dat er ooit andere mensen zullen wonen..!
Heel mooi geschreven.
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Heel moeilijk om afscheid te moeten nemen van je ouderlijk huis en om dan de confrontatie aan te gaan met de huidige bewoners. Je hebt het ontroerend geschreven. Het gemis van je vader lees ik in elke regel. Ik vind je een heel dapper mensch.
Lieve groet

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 14-08-16

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, weer een nieuwe week aangebroken, we gaan verder en nemen onze herinneringen mee. Ik wens je een fijne maandag toe.

Gepost door: Haba | 15-08-16

Reageren op dit commentaar

Ja meis, dat zijn moeilijke momenten, ik ken het ook.
Eens en nooit weer.
Goede start van de nieuwe week.

Gepost door: Marjolijn | 15-08-16

Reageren op dit commentaar

Gek hè, dat meteen jouw oude vertrouwde sfeer weg is hè ?
Maar de mooie herinneringen blijven.

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 15-08-16

Reageren op dit commentaar

Heel mooi geschreven over zo'n moeilijk iets. Loslaten, afsluiten, het hoort er allemaal bij, maar oeh wat schuurt het, soms.
Liefs,
Lilian

Gepost door: Lilian | 15-08-16

Reageren op dit commentaar

jouw herinneringen aan wat ooit was ..
dié kan niemand afbreken of weghalen, merel! :-))

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 15-08-16

Reageren op dit commentaar

Ik ken het gevoel wat door je heen is gegaan Merel en voel de pijn

Lief groetje, Ria

Gepost door: Ria | 15-08-16

Reageren op dit commentaar

Het lijkt me triest om geen herinnering te vinden .Bewaar die herinneringen maar in je gedachten dat is de mooiste plek

Gepost door: Elisabeth | 16-08-16

Reageren op dit commentaar

Och Merel ook daarin kan ik je volgen... Uiteindelijk gaat een mens beter niet terug en hou je de herinneringen in je hoofd. wie zal het zeggen...

Gepost door: Joke | 16-08-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.