20-11-16

In een kring

Ik dacht er zijn woorden tot we die donderdagavond in het spetterslokaal samen met de ouders herinneringen deelden over hun zoon en de juiste woorden tot bij ons kwamen
 
in een kring  van samen zijn
zetten woorden voorzichtig de eerste stapjes
ze zijn ontredderd 
zacht drijvend in een tranendal
het missen streelt hun lippen
waarom probeert zich vast te klampen aan het begrijpen
tot plots een stille lach aanspoelt 
blikken die hoopvol kijken
zinnen die herinneringen delen
ouders op de schommel dat hun hart verwarmt
samen in een kring hun zoon herinneringen delen  
 
              ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

Commentaren

Dat is een mooie troost om samen het verdriet te delen.

Gepost door: Marjolijn | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

Mooi verwoord hoe pijn gedeeld kan en moet worden.

Love As Always
Di Mario

Gepost door: די מריו | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

*zucht*
Weerom de gevoelens zo mooi verwoord, iets wat jij als geen ander kan Mereltje!

Gepost door: gerdaYD | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, mooi dat mensen dit samen kunnen dragen en mooie herinneringen op kunnen halen, zo snel al na dit sterven.
Ik wens je een goede zondag toe.

Gepost door: Haba | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

mooi, die steun kunnen ze nu zeker gebruiken

Gepost door: fotorantje | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

't Blijft hard..., of moeten ik schrijven 'hart'...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

Mooie gedicht geschreven. Het blijft heel hard. Zeker elkaar goed samen steunen.

Gepost door: Ferry & Jacqueline | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

Het kan de pijn niet wegnemen, maar elkaar steunen is mooi.

Gepost door: Edward McDunn | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

Wat heftig Merel en wat mooi dat het zo was...

Gepost door: helena | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

of hoe verdriet kan verdeeld worden

Gepost door: Willy | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

Herinneringen ... al wat rest ....

Gepost door: A van de Aa | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

Herinneringen delen verbindt mensen ... mooi geschreven Merel.

Gepost door: Desire | 20-11-16

Reageren op dit commentaar

misschien is het wel goed, maar het lijkt een schamele troost.
nu, het verlies kan je natuurlijk nooit ongedaan maken.

Gepost door: pieterbie | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, weer een nieuwe week. Ik wens je een goede maandag toe.

Gepost door: Haba | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Ja, zo is het
Mooie herinneringen om te koesteren.

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Tja het samen delen kan ietsiepietsie verlichting brengen

Gepost door: Novelle | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Mooi er over praten kan wel iets doen Grts

Gepost door: willy duvel | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Mooi om te kunnen delen, aandacht geven aan het verlies.
hoe mooi ook woorden!
met lege handen blijf je achter,het verdriet zit diep.

Gepost door: Christiene | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Het zal die ouders zo goed tot steun zijn geweest, al dat medeleven en die mooie herinneringen ophalen. Ik hoop alleen dat dat nog een flinke poos zo blijft, dat men samen blijft komen.. maar al te vaak vinden mensen dat het op een gegeven moment maar 'verwerkt' moet zijn en dan kunnen die mensen nergens meer met hun emoties terecht.. en zó snel zijn dat soort dingen nóóit over..!
Groetjess!

Gepost door: mizzD | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Dat heb je warm en mooi verwoord, afscheid nemen van je kind is erg zwaar.
Samen maak je het toch verdraagzamer. Hans

Gepost door: Hans | 21-11-16

Reageren op dit commentaar

Zo zou elk verloren kind herdacht moeten worden. Je verdriet delen kan zo opruimen vanbinnen.
En zelfs een voorzichtig gebrachte lach mag er zijn... Ik ben zo blij dat ik niet in de schoenen van de ouders sta. Want het zal je kind maar zijn. Zal je dan ooit weer kunnen lachen?
Mooie, bijna verzachtende woorden bij dit schrijnende verlies.
Wat ben je toch een kanjer....
Dikke kus ♥

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 22-11-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.