10-01-17

Nachtelijke herinnering

Een beetje gemijmerd tussen oudere gedichten. 

Af en toe gaat er hier een oudje komen nog nooit gepost .... eentje van in de tijd dat het verwerken van de visuele beperking van onze zoon nog zeer moeilijk was.

Vandaag eentje van februari 2009

 

met de nacht kwam de herinnering 
in zijn schoot
wat vochtige mistflarden
van verdorde beelden die verschrompelden
tot blikken bijeen geveegd
waarvan ze dacht ze voorgoed te begraven
in het herfstgraf van verleden tijd

ze dwaalde langs de winterbedding
met in haar kielzog
zwachtels om de ergste wonden te omhelzen

letsels die nog steeds
splinters in haar ziel zijn bliksemden
en koortsachtig vleugelden
over een rivier van bijna overstroomde tranen

ze zag hoe het maanlicht
een weerspiegeling vuurde op het wateroppervlak
en hoe schaduwen ooit gevierendeeld
haar grijnzend in de ogen keken

          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

Commentaren

Goede morgen Merel, een oudje misschien , maar wel de moeite waard om nog eens terug te brengen. Wel een somber gedicht zonder hoopvolle woorden, maar in die omstandigheden is dat zeker te begrijpen.
Ik wens je een fijne dinsdag toe.

Gepost door: Haba | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Deze heb ik nog niet gezien. Oudje is wel somber om te lezen.
Fijne dag.

Gepost door: Ferry & Jacqueline | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Het is ook moeilijk om dat soort dingen de zien en te verwerken. Mooi verwoord.

Love As Always
Di Mario

Gepost door: די מריו | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Als er iets is met je kind dan is dat moeilijk te verwerken voor een ouder. Dit kan goed helpen.

Gepost door: John | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Ik kan me inbeelden dat je zelf op een of andere manier toch nog een 'na-verwerking' ervaart met jou eigen prachtige tekst. Het roept bij mij in ieder geval een gevoel van empathie op.
Groetjes,
Joris

Gepost door: Gidsjoris | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel. Van mij mag je nog tig keren in je wat oudere gedichten duiken, of ik ze nu al gezien heb of niet, ze zijn altijd weer mooi om lezen! Vooral dit poëem waarin je de problemen van je zoon tracht te verwerken...

Gepost door: gerdaYD | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

OT: om op je vraag te antwoorden: je vind dergelijke dingen iet op rommelmarkten maat op Ebay...

Gepost door: gerdaYD | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Tussen oudjes zitten soms pareltjes Merel.

Gepost door: Edward McDunn | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

wanneer je een oudje terugleest
voel je hoe je het hebt beleefd
hoe het was en hoe het nu is
met terug lezen is niets mis
het kan goed helpen
de wonden in de ziel te stelpen.
Lieve groet

Gepost door: Ria | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Moet heel moeilijk zijn Groetjes

Gepost door: willy duvel | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Het zal altijd moeilijk blijven, hoe goed jullie het ook hebben verwerkt en je er bij hebben neergelegd. Maar zó wanhopig als toen je dit gedichtje schreef, zal je je nu toch niet meer voelen denk ik. Zo zie je maar..
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Het is een goede manier om je herinneringen boven te halen.
Ik lees ook wel logjes van toen terug, soms schokt het je wel.
Maar je kunt ook zien dat het toch door blijft gaan, ook je zorg en liefde. Hans

Gepost door: Hans | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

een beetje somber..maar wel heel begrijpelijk Merel

Gepost door: Willy | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Er zit voelbare emotie opgesloten in deze woorden, mooi Merel...

Gepost door: Sjoerd | 10-01-17

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, een fijne woensdag gewenst.

Gepost door: Haba | 11-01-17

Reageren op dit commentaar

Schrijven is een goede manier om te verwerken.
Je hebt dat goed gedaan Merel.

Gepost door: Marjolijn | 11-01-17

Reageren op dit commentaar

wanhoop lees ik
wel prachtig verwoord
en zie nu zoveel jaar later wat hij allemaal kan en doet, petje af voor zijn doorzetting en jullie opvang en begeleiding

Gepost door: fotorantje | 11-01-17

Reageren op dit commentaar

Verdriet en emotie's mooi verwoord in dit gedicht Merel.
groetjes

Gepost door: Aly | 11-01-17

Reageren op dit commentaar

Iets met je kind is zo veel moeilijker om te accepteren.
Logisch dat je dat langer bij je houdt.

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 11-01-17

Reageren op dit commentaar

Als iets je eigen kind betreft, staan je voelsprieten tientallen meters verder uit. Je wilt ze beschermen, koesteren, ook al weet je dat je ze maar te leen hebt. En als ze dan een extra zware strijd moeten leveren, is dat hard. Maar aan jullie heeft hij twee liefdevolle ouders. Die hem zo begeleid hebben dat hij zelfs in de zomer in de Alpen bergen kan beklimmen!
Ik ben trots op je ♥

Gepost door: Kakel | 11-01-17

Reageren op dit commentaar

Soms valt, in de schaduw, alles samen... Oude pijn vindt nieuwe en maakt dubbel donker. Maar mooi om er nu van enige afstand naar te kunnen kijken!
Mooi gedicht Merel, oudjes zijn prima soms, jammer dat ik niet zoveel heb aan ongepubliceerde voorraden :)

Dank je voor je bezoek bij mij, ik was helaas even uitgeschakeld vandaar geen reaktie!
Het gaat iets beter...

Gepost door: Thatfullmoonguy | 12-01-17

Reageren op dit commentaar

Wat mooi Merel, dat je op deze manier je verdriet kan verwerken.
Een oud gedichtje maar niets aan kracht verloren!

Gepost door: Petr@ | 14-01-17

Reageren op dit commentaar

brrr, krijg er kippenvel van van dit gedicht.

Gepost door: pieterbie | 15-01-17

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.