29-01-17

Waakvlammetje

ik heb een waakvlammetje gevraagd
lichtgevend een zacht schijnsel aan hem te geven
wat kracht gewikkeld in een schouderklopje
 
zijn tak hangt wankel aan zijn levensboom 
heel teder verwarmen we zijn vele beetjes moe
en strelen zachtjes met al onze liefde zijn handen
 
                         ©  Merel

 

        

20:37 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

26-01-17

Een glimlach

een glimlach klopt aarzelend op je levensdraad
mag ik wat dicht bij je schommelen
en ja langzaam beweegt iets op je lippen
je stem is minder zwak
en met beetjes eet je kleine happen
 
wat stille hoop komt naast ons zitten
zou het kunnen dat ....
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

24-01-17

Voor mijn schoonvader

plots word je zo moe
en al die kleine beetjes moe
ze worden veel te groot
je verliest zo veel van je kunnen
wankel in je zijn broos je verwarde woorden
je stem is krakend moeilijk te verstaan
en alle sterke schakels van je zijn
lijken langzaam te verpulveren
 
ook al ben je oud
en weet ik dat een levensdraad
niet voor eeuwig strak gespannen blijft
het doet pijn om je zo zien
wetend dat je steeds meer
van jezelf zal verliezen
 
                 © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

22-01-17

Ijskristallen

er schaatsen ijskristallen in de nacht
gewikkeld in een jas van rijmletters
met woorden waarin geschreven staat
hoe adembenemend ze wel zijn
 
eens de dageraad ontwaakt
de zon haar vlechten openvouwt
zijn ze licht ontvankelijk
en schitteren ze hun mooiste zinnen
 
             © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

20-01-17

Voor Tine

ik heb wat zachte draadjes voor je geweven
ze verwarmd met een schouderklopje
als een troostend iets waarin je verdriet mag schuilen
ze zeggen niet echt veel
willen gewoon wat bij je zijn
je wiegen in het missen
en wat sterke woorden voor je fluisteren
 
           ©  Merel

 

 

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

18-01-17

Koude nacht

het wordt een koude nacht
letters beven ijskristallen
woorden wikkelen zich in lagen
proberen zich te verwarmen
 
zullen we wat zinnen schrijven 
vragen ze met fluisterende stem
wat denk je van wat kachelwarmte
het knetteren van de open haard
een dampend kopje chocolademelk
een bubbelbad geurend naar lavendel
de rolluiken naar beneden laten
en heel even de winter buiten sluiten
 
            ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

16-01-17

Mag ik

mag ik je winterzon zijn
een warme adem voor je ademen
je goedemorgen op je kussen morgenen
je wikkelen in een sjaal van welbehagen
je zoen zijn bij het ontwaken
en het kopje koffie aan je lippen 

 

           ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

14-01-17

Witte letters

er ontsnappen witte letters
uit de grote moeder wolken schoot
ze zijn speels en dromerig
schrijven met zachte woorden een sneeuwverhaal
en ook al voelen ze
dat niet iedereen met welkom blikken naar hen kijkt
ze zijn blij dat ze even mogen dwarrelen
schommelen in de speeltuin van hun vlokjes leven
 
             ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

12-01-17

Winteravond

buiten guurt de wind zijn zinnen
woorden vinden niet de juiste letters
ze zijn verstopt in warme jassen
en dromen van een vroege lente
 
binnen pruttelt gezelligheid
brandt een vuur van liefde warme vonken
in de zetel onder een dekentje van genegenheid
mag de winter best nog even duren
 
          © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

10-01-17

Nachtelijke herinnering

Een beetje gemijmerd tussen oudere gedichten. 

Af en toe gaat er hier een oudje komen nog nooit gepost .... eentje van in de tijd dat het verwerken van de visuele beperking van onze zoon nog zeer moeilijk was.

Vandaag eentje van februari 2009

 

met de nacht kwam de herinnering 
in zijn schoot
wat vochtige mistflarden
van verdorde beelden die verschrompelden
tot blikken bijeen geveegd
waarvan ze dacht ze voorgoed te begraven
in het herfstgraf van verleden tijd

ze dwaalde langs de winterbedding
met in haar kielzog
zwachtels om de ergste wonden te omhelzen

letsels die nog steeds
splinters in haar ziel zijn bliksemden
en koortsachtig vleugelden
over een rivier van bijna overstroomde tranen

ze zag hoe het maanlicht
een weerspiegeling vuurde op het wateroppervlak
en hoe schaduwen ooit gevierendeeld
haar grijnzend in de ogen keken

          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

08-01-17

Kristalhelder

kristalhelder
parelt ze haar schoonheid
een dicht bij zicht
komt nog wat dichterbij
weerspiegelt zich
in het wondermooie van de druppel
 
          ©  Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

06-01-17

Een deuntje

klappertandend ontwaakt een deuntje
het was behoorlijk koud vannacht
en zelfs nu schrijven letters bevroren woorden
weet je wat ik zoek een vrolijk nootje
misschien fluit hij wel een zomers melodietje
weet hij mijn zinnen te verwarmen
dan schuif ik dicht bij hem
drinken we samen een kopje koffie
verbranden we onze handen bijna aan de mok
kijken elkaar diep in de ogen
voelen hitte in ons borrelen
als een mantel die ons beschermt
nu de dag gure streken wintert
 
            © Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

04-01-17

Mag ik (voor M.)

mag ik je schouderklopje zijn
de zee die je tranen opvangt
dat ene grapje dat een glimlach op je lippen kneedt
het schemerlampje in je donker kamertje
de armen die een knuffeltje verwarmen
de zetel om even uit te rusten
je zon die de wolken verdringt
het vogeltje dat een vrolijk liedje voor je fluit
de woorden om je op te vangen
de stilte die naar je luistert

wat ik je nog wil zeggen
twijfel niet aan jezelf
blijf geloven in je kracht
volg de stroming van je stroom
ook al kronkelt ze nu in het niet meer kunnen
je voetstap in je onderweg is boeiend
je bent mooi en heel bijzonder
denk aan dat speciale plekje diep in ons
daar waar we onze vriendschap koesteren
het stuurt sterke vleugeltjes naar jou
en als je moe bent mag je gerust nog even vallen

 

          ©     Merel

               

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

02-01-17

Nieuwjaar

traag begint het nieuwe jaar
de geur van het oude hangt nog in zijn haar
hij geeuwt de slaap uit zijn ogen
kijkt nieuwsgierig om zich heen
weet nog niet wat het zal worden
hij heeft er zin in strooit hij in het rond
zijn voetstap wandelt gemoedelijk in zijn onderweg
als hij zijn levensloop gewoonweg volgt
stilstaat bij de kleine dingen rondom hem 
mooie tinten plukt tussen de kleuren van de regenboog
ze schikt in een boeketje zal ik het met je delen
een schouderklopje geeft aan wie het nodig heeft
een glimlach kneedt op lippen die het niet zien zitten
en genegenheid mag groeien tussen korenbloemen
dan wordt zijn jaar vast en zeker de moeite waard
 
               ©   Merel

06:00 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |