28-11-17

Mama

26 jaar geleden in de nacht van 28 - 29 november begon mijn mama aan haar laatste reis

 

het wordt koud vannacht 

net zoals die ene nacht 

toen je bootsman zachtjes fluisterde 

ze heeft genoeg geleden 

ik neem haar met me mee 

daar waar ze mag rusten verlost van alle pijn

 

we konden niet anders dan je loslaten 

troostten ons met het weten 

dat je lichaam die laatste dagen 

meer en meer om je laatste adem smeekte

en omdat we zo veel van je hielden

lieten we je heel stilletjes gaan

 

nu drijf je samen met papa 

in het vaarwater van je bent niet meer alleen 

en ik weet het bijna zeker 

dicht bij jullie zeilt het bootje van mijn broer

vannacht verwarm ik een knuffeldekentje

en kneed teder een ik mis je zoen

 

              ©  Merel

 

18:39 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

Commentaren

ook al is het 29 jaar terug, ze blijft in je hart. Hans

Gepost door: Hans | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

Het gemis is niet aan tijd gebonden Merel.

Gepost door: Edward McDunn | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

'Mama' blijft altijd.
Lie(f)s, x.

Gepost door: Lies | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

het went nooit hé merel, je blijft ze missen, steeds weer
en het is ook goed, missen is houden van.
Je hebt een prachtig gedicht geschreven

Gepost door: klaproos | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

Hoe lang het ook geleden mag zijn, het gemis blijft.
Sterkte.

Gepost door: francky | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

Je moeder blijf je altijd missen, hoe lang het ook al geleden is.
Sterkte hoor.
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

Het gaat nooit verloren dat gevoel. Sterkte ermee.

Love As Always
Di mario

Gepost door: די מריו | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

Je hebt het gevoel prachtig beschreven ,hoe je iemand van wie je houd los moet laten .Maar het gemis blijft altijd .
Sterkte lieve Merel

Gepost door: Elisabeth | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

Het gemis blijft altijd een gemis. Maar je heb er troost in gevonden dat ze alle drie bij elkaar zijn. Daar geloof ik ook in. Niets is zeker, van enig geloof al helemaal niet. Wanneer je niet weet hoe het na de dood zal zijn, kun je net zo goed in een hemel geloven.
Je hebt weer prachtige woorden gegeven aan jouw geloof, hoop en liefde.
Liefs ♥

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

Het zijn delen van je leven die je worden ontnomen. Je zult ze nooit vergeten, maar het blijft een gemis.

Gepost door: Sjoerd | 28-11-17

Reageren op dit commentaar

het doet me wat.....eergisteren was ik bij mama en ze gaat zo snel achteruit.....
Een @->- voor jou

Gepost door: Zon-nebloem | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, wat een mooi gedicht heb je hierover gemaakt. Een moeder mag eigenlijk nooit sterven, maar eens moet je ze loslaten. De ene vroeg de ander laat maar eigenlijk altijd te vroeg. Maar in je hart leven ze voort, je moeder, je vader en je broer zo zijn ze altijd toch bij je.

Gepost door: Haba | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

26 jaar is en lange tijd.
Van mij is het 16 jaar dat ik mijn moeder verloor.
Wat is het toch fijn als je zo'n mooie herinneringen aan iemand over kan houden.

Gepost door: pieterbie | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

Het gemis blijft, koester de mooie herinneringen in je hart.

Gepost door: Marjolijn | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

Ja, dat zal een gemis zijn en blijven :-)

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

Het gemis zal er altijd zijn. Er altijd blijven.

Gepost door: John | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

Wat mooi Merel, ben er stil van!
Ik mis mijn moeder ook nog steeds! Ze is nu 11,5 jaar geleden overleden.
Mijn vader al in 1974. Dat is wat meer gesleten, maar mijn moeder was doordat ze jong alleen kwam te staan echt mijn alles!

Gepost door: Trees | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

veel te vroeg moest jij je mama missen

Gepost door: fotorantje | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

de herinnering blijft Merel, ondanks het gemis

Gepost door: willy | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

Fijn om te lezen dit... Wat ben jij toch een woordkunstenaar!
Jou versgekneed kusje kwam vast perfect op zijn plekje.
Liefs,
Lilian

Gepost door: Lilian | 29-11-17

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, ik kom je even een fijne donderdag wensen.

Gepost door: Haba | 30-11-17

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel.
Jij hebt dus ook al snel je moeder verloren, net aks ik mijn vader. Je had ze nog zo graag wat langer in je midden gehad hé maar je mooi gedicht laat haar weer tot leven komen!

Gepost door: gerdaYD | 30-11-17

Reageren op dit commentaar

Het blijft verdrietig Merel.
Mooi en ontroerend geschreven gedicht .
liefs

Gepost door: Ay | 30-11-17

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, een fijne vrijdag gewenst.

Gepost door: Haba | 01-12-17

Reageren op dit commentaar

Het gemis blijft,maar de herinnering
aan jou  mama gaat nooit voorbij Merel.
mooie dicht woorden.
groetjes Christiene.

Gepost door: Christiene | 01-12-17

Reageren op dit commentaar

Het raakt me Merel, er zit een stukje herkenbaarheid in.

Lieve groet,
Hilly

Gepost door: Hilly | 02-12-17

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar