10-01-18

Voor Mizzd

Wat woordjes voor Mizzd ....

ik ben er zeker van dat Lucretia ergens nog met haar mee wandelt

 

waar je ook gaat

ik wandel met je mee

in de verwondering van het rondom je kijken 

de zon die je een glimlach schenkt

de kleuren van de nieuwe lente die eens komt 

de boomgaard die weer bloeit 

als teken van het hoopvol verder gaan

de witte vlinder op je schouder 

het ben ik die naast je wandel

 

de regenboog zo plots in de lucht 

het zachte strelen van de wind

de wolken waarin je iets ziet 

de regendruppels in een plas

het gemijmer onderweg 

de herinneringen daar waar we ooit samen waren 

je wandelt niet echt alleen 

ik ben in dat ene plekje van je rechter boezemkamertje 

en ik weet dat je me daar voor altijd verwarmt

 

           © Merel

23:43 Gepost door Merel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

Commentaren

Wat mooi.. en wat superlief van jou Merel..!
En ja.. ik ben er ook van overtuigd dat Lucretia nog met me mee blijft stappen, er zijn erg veel dingen die me aan haar blijven herinneren, we hebben dan ook enorm veel herinneringen gemaakt samen in die 10 jaar die onze vriendschap mocht duren.
Heel erg bedankt voor dit prachtige gedicht.
xxx

Gepost door: mizzD | 10-01-18

Reageren op dit commentaar

mooie woordjes, Merel.
Blogland is weer een beetje armer geworden.

Gepost door: pieterbie | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

na de commentaren te lezen, want deze namen zeiden me niks
vindt ik het heel fijn van je,
je kan zo'n passende schrijfsels maken
Een @->- voor jou.

Gepost door: Zon-nebloem | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Mooie herinneringen mag je koesteren...!

Gepost door: Marjolijn | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Mooi, daar zou ze vast veel steun uit kunnen halen.

Love As Always
Di Mario

Gepost door: די מריו | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel, je hebt weer een mooi gedicht gemaakt vol troostende woorden.
Ik wens jou een fijne donderdag toe.

Gepost door: Haba | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

De lente is er zo weer. Nog een week of 12

Gepost door: John | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

dat heb je ontroerend mooi geschreven!

Gepost door: fotorantje | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Prachtig mooi!

X

Gepost door: Morgaine | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Heel mooi en ontroerend Merel.

Gepost door: Edward McDunn | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Een troostend woord, het zal goed doen...

Gepost door: Sjoerd | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

troostende woorden Merel

en dat siert je

Gepost door: willy | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Wat een mooi en troostrijk gedicht! Heel lief van je Merel.
Als ik even bij je bijlees merk ik weer hoe mooi je alles kunt verwoorden, blijdschap, verdriet, verwondering.
Je kan toveren met woorden Merel!
Liefs

Gepost door: Petr@ | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Heel mooi verwoord.
Echt troostende woorden.
Groetjes.

Gepost door: francky | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Met het hart op de juiste plaats...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Weer heel mooi van je! Wie Lucretia gevolgd heeft is geraakt. Ik bewaar de briefjes die ze achterliet, toen ze mij niet vond in de kerk waar ik zoveel gids. Ze liggen verankerd in de bovenste schuif van mijn bureau.
Je bezit de kunst om de juiste woorden te vinden en een ode aan MizzD is zeker op zijn plaats.
Groetjes,
Joris

Gepost door: Gidsjoris | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Recht uit het hart geschreven! Ik hoop dat Missd er kracht uitput. Je kind verliezen is het ergste wat je als mens kan overkomen. Sommige wonden helen nooit maar vrienden die om je heen gaan staan om te zorgen dat je niet omvalt, houden je overeind. Zelfs woorden dragen daaraan bij.
Liefs en een knuffel ♥

Gepost door: Mirjam Kakelbont | 11-01-18

Reageren op dit commentaar

Het is wel niet mijn kind (dat zou inderdaad nog veel erger zijn).. maar een hele lieve vriendin, die ik via de blogs heb leren kennen meer dan 10 jaar geleden.
Maar ik put er zeker kracht uit.. zo'n mooi gedicht van een blogvriendin, die laat blijken heel erg mee te leven.. vind ik echt heel lief.
Groetjes.

Gepost door: mizzD | 11-01-18

Goede morgen Merel, ik kom je een fijne vrijdag toewensen.

Gepost door: Haba | 12-01-18

Reageren op dit commentaar

Ach, wat ontroerend lief van je

Gepost door: marjolein vd fotokraam | 12-01-18

Reageren op dit commentaar

Nou helemaal toepasselijk voor Mizzd, vriendelief en Jaxon, laat de lente maar komen.
Wandelen doen ze evengoed wel. Hans

Gepost door: Hans | 12-01-18

Reageren op dit commentaar

Goede morgen Merel een heerlijk weekend gewenst.

Gepost door: Haba | 13-01-18

Reageren op dit commentaar

Troostvol, mooi Merel!

Gepost door: Hilly Nicolay | 13-01-18

Reageren op dit commentaar

Goede zondagmorgen Merel.
Wat een mooi, troostrijk gedicht schreef je weer, het zal haar zeker en vast een stuk op weg helpen om het verdriet te verwerken...

Gepost door: gerdaYD | 14-01-18

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar